Op de SUP naar Pampus !

Afgelopen zaterdag rond 9 uur vertrokken Sandra, Orpa en Jeannet suppend naar Pampus: windkracht 2, 30 graden, wolkeloze lucht. Na ruim een uur legden we aan op Pampus, bewonderden we de strategische ligging van het fort,  dronken koffie en aten worteltaart. Bij vertrek was het inmiddels windkracht 3. Lekker makkelijk dachten we, want wind in de rug. Maar golven kwamen van alle kanten waardoor we werden uitgedaagd in balans te blijven. Onderweg nog een verfrissende duik genomen en voor we het wisten legden we alweer aan bij Koij. Het was een fijne tocht, voor herhaling vatbaar. 

Kajak incident IJmeer 29 februari 2020


Vaarders: Marijn en René

Omstandigheden: watertemperatuur 6°C; wind 5-6Bft (stoten 8Bft) Z-ZW; luchttemperatuur 12°C

Omdat we ons plan voor een weekend Bommelerwaard hadden laten vallen en toch wilden varen besloten we vanaf de kajakvereniging het IJmeer op te gaan. We spraken af om rond 11:30 op IJburg te vertrekken. De windverwachting in de ochtend lag rond de 5bft. In de middag zou die nog aantrekken en was er ook kans op regen. Er was kans op windstoten van 8bft. Ter plekke besloten we een grove vaarroute, waarbij we probeerden te voorkomen dat we het hele laatste stuk tegen de wind in moesten varen. Eerst naar het oosten, richting Muiden via de Baai van Ballast, lekker beschut. Bij de centrale Diemen merkten we de harde wind, maar daar was goed tegenin te varen.

Vanuit Muiden (13:00u) konden voor-de-wind naar Pampus. We hadden even overleg en besloten deze optie te nemen. Prettig varen op de surfgolven richting Pampus. Rond 13:30u kwamen we aan bij Pampus. Met het kleine strandje aan de zuidkant aan lagerwal. Het begon een beetje te regenen. Op zoek naar een beschutte plek voor de lunch, nodigden vriendelijke medewerkers ons uit om binnen te zitten in de kantine. We kregen zelfs koffie aangeboden en zaten comfortabel.

Na de lunch (rond 14:00) gingen we weer naar onze kajaks. De windkracht was tijdens de lunch toegenomen tot 6 à 7 bft. 

Marijn: ik had mijn marifoon aangezet voor het weerbericht van kwart over op kanaal 01 op het water te horen en deelde die informatie met René. De voorspelling sprak over 6 tot 7 bft met windstoten tot 40 knopen, windrichting zuid tot zuidwest en ruimend. 

René: Het instappen vanaf het strand ging niet zo makkelijk door de golven. Een eerste poging van mij lukt niet. Marijn houdt staand in het water mijn kajak vast om te stabiliseren. Er komt wat water mijn kajak in. Daarna tilt ook Marijn zijn kajak het water in en stapt ook in.

René: Marijn lijkt zich wat zorgen over mij te maken. Hij heeft het idee dat er veel water in mijn kuip zit en stelt voor om mijn kuip te legen. Het water in mijn kuip ervaar ik echter niet als een probleem. Het valt mee met het water. Wel heb ik moeite om mijn boot op koers te houden. Mijn punt waait steeds weg van de wind waardoor ik steeds correctieslagen moet maken. Hier communiceren we niet goed. 

Marijn: ik heb het gevoel dat René niet zo lekker in zijn boot zit. Vraag later of zijn skeg niet een beetje uitstaat, omdat het schuifje niet helemaal naar voren zit, hij laat zien dat dat niet het geval is.  

Op zo’n anderhalve kilometer van Pampus, ca. 14:30u, komt er een ferme bui over met veel wind (schatting en weerrapporten geven 8 à 9 bft aan). 

René: Ik probeerde mijn kajak tegen de wind in te sturen maar kreeg geen controle en zag dat ik enorm aan het verlijeren was waardoor ons doel niet bereikt zou worden. Ik hoopte dat het front snel over zou zijn, maar die bleef aanhouden. Ik probeerde contact met Marijn te zoeken om strategie te bepalen. Hij zat iets hoger aan de wind. Op dat moment sloeg ik om. Ik kwam gelijk uit mijn kajak en verloor het contact met mijn boot. De kajak werd onmiddellijk door de wind opgepakt en dreef snel bij me vandaan. 

Marijn: Ik voer bovenwinds van René. Tijdens de passerende bui moesten we ons klein maken en de peddel goed vasthouden. Ik zag René omslaan en zijn kajak wegwaaien. In een snelle beslissing voer ik op René af, zijn kajak ligt achter hem. Toen ik bij René was en één poging wilde doen voor zijn kajak, sloeg ik ook om. Ik deed een enkele poging tot eskimoteren, maar stapte toen snel uit. Er zat flink wat spanning in mijn lichaam en mijn hartslag was duidelijk verhoogd.

René: Ik lag iets toen bovenwinds van Marijn in het water en probeerde naar hem en zijn kajak te zwemmen. Marijn stak zijn peddel uit die ik kon grijpen. Even later hingen we beiden aan de kajak van Marijn. 

Marijn: We keken elkaar even aan en begrepen dat de situatie heel ernstig was. René zegt me een noodoproep te doen. Ik zet mijn marifoon op kanaal 16 en doe enkele oproepen. Er volgt geen gehoor.

René: Ondertussen lag ik al zo’n 10 minuten in het water en voelde me afkoelen. Met name mijn handen waren erg koud. Het kostte moeite om mijn marifoon aan te zetten.

Marijn: Ik doe nog een poging in mijn kajak te komen, welke mislukt. René probeert ook een oproep te doen, maar dat lukt hem niet door koude handen. Ik probeer met zijn marifoon een oproep te doen, maar dat gaat erg onhandig, ik wil terug in mijn boot. 

René: Na de noodoproepen deed Marijn een poging om terug te komen in zijn kajak door middel van een re-entry rol. Dat mislukte. Vervolgens deed hij een poging om via zijn achterdek in de kajak te komen. Ook dat mislukte. Op dat moment hing ik aan de voorpunt. 

Marijn: Toen de oproep op René zijn marifoon niet lukte, wilde ik zelf de situatie verbeteren. Ik nam wat rust om mijn ademhaling en hartslag te verlagen en wilde een poging wagen terug in mijn kajak te komen met René aan de achterzijde van mijn kajak. 

René: Achterop kon ik de kajak makkelijker stabiliseren door aan beide kanten aan de deklijnen te hangen. Nu kwam Marijn terug in zijn kajak. Hij deed snel zijn spatzeil dicht. Er zat behoorlijk wat water in zijn kuip, maar tijd om te pompen was er niet.

Marijn: Ik vaar richting Pampus met de wind en golven van rechts. Ik vraag René op mijn achterdek te klimmen en laag te blijven. René doet dat, maar ik merk dat het te veel instabiliteit geeft en vraag hem weer af te stappen.

René: Daarom ben ik aan zijn kajak gaan hangen met mijn hoofd net naast de achterkant van de kajak. Daardoor lag ik bijna volledig in het water. Marijn is op volle kracht terug gaan koersen richting Pampus. Al die tijd lag ik in het koude water en voelde dat er water in mijn droogpak zat maar kon niet benoemen waar het water precies binnen kwam. Ook bemerkte ik dat ik onderkoeld aan het raken was. In de eerste instantie kon ik met mijn benen nog meezwemmen maar al snel begonnen mijn benen te verkrampen. 

Marijn: Voor mijn gevoel was de situatie enigszins onder controle zolang we richting Pampus gingen en ik overeind bleef. Ik hoopte aan te kunnen landen, en zo niet in de luwte achter het eiland te komen. Zo nu en dan kijk ik even achterom naar René. Vooral probeer ik hem erbij te houden met opbeurende opmerkingen, maar ook mezelf moed in te praten. Het was moeilijk om zo weinig feedback te krijgen van René.

René: Van communicatie was geen sprake meer. Het lukte me niet er veel uit te krijgen en ik was vooral met mezelf bezig. Om bij te blijven ben ik me volledig gaan focussen op mijn ademhaling. Zolang die maar aan de gang bleef was het goed. Ook heb ik mijn handen goed onder de deklijnen doorgestoken om maar niet los te raken. Alles in mij stond in de overlevingsstand. 

René: We bereikten Pampus en landden ergens aan de westkant tegen het talud. Marijn sloeg bij het uitstappen om en probeerde terwijl hij met zichzelf en zijn kajak bezig was ook nog een oog op mij te houden. Ondertussen strompelde ik naar de kant. Opgelucht maar niet erg meer bij mijn positieven. Als snel stond Marijn naast me om me te ondersteunen. We waren precies bij een stel bramenstruiken aangeland. Daar moesten we doorheen. Toen we die achter ons hadden ben ik op de grond gaan liggen. Marijn heeft nog zijn zwemvest gegeven voor wat extra warmte en is snel hulp gaan halen.

Marijn: Ik land schuin op Pampus aan, zodat René aan de rechterkant van mijn kajak richting wal kan gaan met de wind op de driehoek van mijn kajak en het talud. Als me dat te lang duurt, verlaat ik mijn kajak om te kunnen helpen. Het is er best onrustig, en ik moet eerst mijzelf op mijn voeten zien te krijgen voordat ik René kan helpen. Ik zie hem zelfstandig naar de kant gaan. Als we beiden aan wal zijn, kan ik het niet laten om mijn opluchting met René te delen, maar merk dat René daar niet mee bezig is. Ik heb René snel mijn zwemvest gegeven en ben naar het restaurant van Pampus gerend. Daar heb ik aangegeven dat mijn vaarmaat onderkoeld is, er om hulp gebeld moet worden en we isolatiedekens nodig hebben. Het team van Pampus verzamelt razendsnel de EHBO kist en fleece dekens. Binnen 2 minuten zijn we terug bij René. We wikkelen hem zo goed als het lukt in, maar er staat best wat wind. Eén van de mensen van Pampus realiseert zich dat ze een brancard hebben, welke snel gehaald wordt. Met zo’n 5 personen tillen we René naar boven, de hal van het eerste gebouw in. 

René: Vanaf het moment dat ik buiten lag, kan ik me alleen flarden herinneren. Er waren mensen van het team Pampus bezig me in dekens te wikkelen. Marijn zette iets op mijn hoofd. Met name mijn voeten voelden erg koud. Marijn voelde dat de sokken van het droogpak vol water zaten en vroeg of hij deze open mocht snijden. Hier kon ik met veel moeite bevestigend op antwoorden. Er werden me steeds dingen gevraagd zoals bijvoorbeeld mijn geboortedatum. Het lukte me niet om er meer dan een enkel woord uit te krijgen. De dekens gaven onvoldoende warmte. Ook stond er veel wind op de plek. Ik voelde me niet echt koud en was mentaal ver weg. 

René: Mijn vervoer naar de bebouwing kan ik me maar matig herinneren. Even later werd ik binnen gebracht en in een halletje gelegd. Binnen begon ik heftig te trillen. Er kwamen meer dekens en ook een kacheltje. Ik hoorde iemand zeggen dat dat een goed teken was. Dat bedacht ik zelf ook. Het rillen was heftig en duurde voor mijn gevoel erg lang.

Marijn: Op een gegeven moment kwamen er mensen van de reddingsdienst Naarden bij. We hebben René vanaf het begin enkele keren opnieuw uitgekleed en ingepakt. Hij is bij bewustzijn, maar veel meer ook niet, we zijn daardoor erg voorzichtig met beweging. Er komt kleur terug in het gezicht. Dan het zwemvest uit en later ook het droogpak en onderpak. Er wordt gezocht naar een thermometer maar die blijkt niet aanwezig. Er wordt een helikopter van de kustwacht bijgehaald, omdat transport over water niet verantwoord wordt geacht. 

René: Op een gegeven moment arriveerde de helikopter van de kustwacht. Een van de hulpverleners van de kustwacht nam mijn temperatuur op. 33°C hoor ik zeggen. Dat is laag besef ik. Met de helikopter wordt ik naar het ziekenhuis in Alkmaar gebracht. Daar ben ik snel weer op temperatuur en mag ik naar een paar uur alweer naar huis.

Terugblik en evaluatie

Deze gebeurtenis heeft veel bij ons en onze omgeving losgemaakt. Beiden hebben we keer op keer het hele avontuur opnieuw doorlopen. Dat hebben we voor onszelf gedaan, samen en ook met anderen. Dat was nuttig om alles goed te kunnen verwerken, maar ook om er lering uit te kunnen trekken. Lering voor onszelf en lering voor andere kajakkers. Zodat kajakken een veilige sport blijft. 

Voorafgaand incident

Achteraf kunnen we stellen dat er tijdens de tocht veel momenten waren waarop we anders hadden kunnen en moeten beslissen. Veel is gebeurd op intuïtie en ervaring. Voorbeelden van vragen die we onszelf na afloop stellen zijn:
Waarom zijn we gaan varen in deze omstandigheden? Waarom lukte het rollen niet? Waarom heb ik mijn boot niet onmiddellijk vastgegrepen? Waarom lukte het niet om niet om mijn boot op koers te houden, was het mijn techniek of had ik anders moeten laden? Had ik niet eerst de boot van René moeten gaan halen voordat ik me over hem ontfermde? Waarom kon ik niet varen met René op het achterdek, etc… Op een deel van deze vragen hebben we antwoord kunnen vinden. Andere vragen zullen onbeantwoord blijven. Antwoorden en advies van derden was ook niet altijd eenduidig. Het is maar wie je erover spreekt.

Belangrijk leerpunt is dat we deze tocht gevaren hebben als een routinetocht in de eigen achtertuin, terwijl we door de omstandigheden veel alerter hadden moeten zijn. Na de lunch hadden we goed in de gaten dat het weer aan het omslaan was. Hier hadden we een overlegmoment in moeten bouwen om het weerbericht en de verwachtingen door te nemen en samen op grond daarvan een beslissing maken over het vervolg. We hadden op Pampus kunnen afwachten, wat achteraf de verstandigste keus was geweest. Dat hebben we niet gedaan en we zijn na een blik op het water gewoon ingestapt, vertrouwend op onszelf en ook op onze visuele waarnemingen van dat moment.

Tijdens incident

Het is niet precies te achterhalen hoeveel tijd is verstreken tussen kapseizen en aanlanden op Pampus, vermoedelijk is dit ca. 30 minuten geweest. 

Een ander belangrijk leermoment was dat onze noodoproepen op kanaal 16 niet werden beantwoord. Tijdens een evaluatie met de KNRM leerden we dat de dichtstbijzijnde antenne redelijk ver van het Markermeer staat. Voor deze vaste stations is het bereik van onze handmarifoons dan niet toereikend. Als tip werd gegeven om op het IJmeer/Markermeer kanaal 10 te gebruiken, omdat veel scheepvaart niet kanaal 16 uitgeluisterd.

Ander signaleringsmateriaal hadden we niet ter hand. Telefoons en vuurpijl zaten in de kajaks. In het vervolg zullen we deze in onze zwemvesten dragen. Telefoon binnen handbereik hebben als back up voor marifoons. Met bijv. de KNRM Help app open op de telefoon kun je dan snel een oproep doen. 


Wat opviel was dat ondanks onze goede kleding van droogpak met fleece onderpak en hoofdbedekking, we beiden in het water (van 6°C) snel afkoelden en de fijne motoriek afnam. Ook in de winterperiode vaker bij een tocht het water ingaan of rollen dus, ook wanneer je je liever snel droog omkleed. 

Er zat water in het droogpak van René. Waarschijnlijk is dat via de manchetten binnengekomen. Doordat hij langere tijd horizontaal in het water heeft gelegen zou dat goed kunnen. Het is niet meer na te gaan of er wellicht ook een rits (gedeeltelijk) heeft open gestaan. Belangrijke les hieruit is om altijd je (eigen) droogpak te controleren voordat je het water op gaat. Zoals je bij sportklimmen de keten van het touw en karabiners doorloopt. Ook om je materiaal te testen vaak natte oefeningen doen.

Als laatste hebben we besproken of het vastmaken van de peddel en/of kajak aan ons lichaam de situatie beter had gemaakt. Daar kunnen we op dit moment geen zinnige uitspraak over doen. Achteraf lijkt een verbintenis tussen de kajak van René en hemzelf zeer gunstig, maar een verbintenis tussen de kajak van Marijn en hemzelf zou de situatie mogelijk niet geholpen hebben.

Afsluitend willen we de redders van team Pampus, reddingsbrigade Naarden (https://reddingsbrigadenaarden.nl/) & KNRM Huizen en Blaricum (https://www.knrm.nl/reddingstations/huizen) en de Waterhulpdienst onwijs bedanken voor de gestroomlijnde hulp. De vrijwillige redders van de KNRM en reddingsbrigaden staan 24 uur per dag klaar voor alle mensen op het water. En zij kunnen dit doen door donaties, giften en nalatenschappen.  

Bericht Watersportverbond – Update 20 maart 2020: financiële gevolgen coronavirus op sportwereld en verenigingen

De gevolgen van het coronavirus raken ons allemaal. Sporters, clubs en verenigingen, bonden, organisatoren van sportevenementen, exploitanten en ondernemende sportaanbieders hebben van de ene dag op de andere dag hun activiteiten gestaakt. De sportwereld, onder leiding van NOC*NSF, schat op dit moment de negatieve financiële impact van de genomen maatregelen voor de Nederlandse sportsector op 950 miljoen euro in de periode tot en met de zomer. De financiële gevolgen zullen dus ook impact hebben op ons, de watersport. 


Financiële gevolgen voor vereniging 
Iedereen in de Nederlandse sport, van topsporter tot vrijwilliger op de vereniging, werkt mee aan het afremmen van de verspreiding van het virus. Het standpunt van NOC*NSF is daarom dat we dit samen moeten zien op te lossen, samen met de maatschappelijke partners zoals de gemeenten en de rijksoverheid. NOC*NSF en de sportbonden bereiden dit voor door impactanalyses te maken over de financiële gevolgen van de situatie rondom het coronavirus. Het Watersportverbond is hierbij betrokken namens de watersport en dus voor de aangesloten verenigingen. 

De sport heeft de gemeenten en het kabinet opgeroepen om een noodfonds in te richten. Lees hierover meer in een bericht van NOC*NSF. Een update hierover en de gevolgen voor (water)sportverenigingen volgt zodra er meer bekend is.


Moeten we als vereniging contributie blijven incasseren? 
Als gezamenlijke sport nemen NOC*NSF, het Watersportverbond en andere sportbonden het standpunt in dat we de kosten die we met z’n allen maken, zoveel mogelijk met z’n allen dragen. Om die reden adviseren we u om in overleg te gaan met uw eigen leden en vooralsnog de contributie gewoon te innen. De hoogte is ook door de leden zelf vastgesteld en de kosten lopen bovendien door, of zijn zelfs hoger. Als deze crisis ook nog na april aanhoudt, dan kan u op dat moment bekijken en met uw leden bespreken of dat dan nog steeds de juiste keuze is. 


Geldt de werktijdverkorting ook voor verenigingen?
De regeling werktijdverkorting is op dinsdag 17 maart komen te vervallen. Er kan vanaf dat moment geen beroep meer op worden gedaan. Daarvoor in de plaats is een tijdelijke Noodmaatregel Overbrugging voor Werkbehoud (NOW) in het leven geroepen. Onder voorwaarden kunnen werkgevers met terugwerkende kracht tot 1 maart beroep doen op deze regeling. Paniek of overhaast een aanvraag doen is dus niet nodig. Verder kent de regeling geen financieel plafond. De regeling geldt voor de komende drie maanden met mogelijk een verlenging van eenzelfde periode. Kijk hier voor meer informatie.


Kennisdossier en FAQ ‘coronavirus en watersport’
We houden alle berichten nauwlettend in de gaten. Bij nieuwe berichtgeving over de gevolgen dan berichten wij hier zo snel als mogelijk over. Mocht u ondersteuning nodig hebben bij de uitvoer van de maatregelen dan is het Watersportverbond u graag van dienst. 

Kijk voor meer informatie over het coronavirus en de watersport in het kennisdossier. Hier vindt u ook een FAQ met veelgestelde vragen door watersportverenigingen en watersporters. 

Kampeertocht ‘Hooft’ 22 – 23 juni 2019

Een bijdrage van Carlo Eijgenberger

Op zaterdag middag rond vier werden de kajaks van Elmar, Piet-Jan en Carlo vol geladen met alles wat ze nodig denken voor het kampeertochtje.

Ook de meevaarders, Lia, Marja en Bart maken zich klaar voor de tocht. Ze blijken alle die een witgele kajak te hebben, later als ik groot en ervaren ben ruil ik mijn winterpeen ook in voor een witgele!

De ‘jongens’ worden door Lia nog even gewaarschuwd voor knutten, minuscuul kleine stekende insecten die haar op het ernaast gelegen eiland hadden geteisterd. Deet helpt nauwelijks en het muggengaas in de tent is vermoedelijk te grof om ze tegen te houden. Gelukkig kunnen ze slecht tegen wind en waaien deed het!

Windkracht 5 uit het noord oosten. Dat is een succes recept voor golfslag, de golven kunnen zich over het hele IJmeer ontwikkelen. Gelukkig hadden we de ervaren meevaarders mee. Heel fijn want twee van ons hadden nog niet eerder met dergelijke golfslag gevaren.

Eerst richting Muiden. Op ons verzoek wel achter de dam langs, beetje in de luwte. Gevolg was wel dat we een tijdje de golven in de rug hadden. Dat voeld als een rodeo, is nog best een klusje om op die golven in het zadel te blijven. Ze verraste je ook omdat ze natuurlijk achter je rug opdoken.

We krijgen onderweg goede tips: laag blijven om het zwaarte punt te verlagen, pedel in de golf steken, draaien op de kop van de golf, kracht op de peddel houden dus door peddelen. Strak op een punt richten en koppie erbij houden.

Dat contact met het water houden vergeet ik op cruciale momenten nog wel eens. Dan houd ik de peddel als een soort koorddanser horizontaal voor me uit voor mijn balans. Dat word me op een iets rustiger moment uitgelegd. Het ging een paar keer maar net goed! Het gevoel van ‘daar gaan we (om) ’ deelde ik blijkbaar met Piet-Jan toen we elkaar naar de ervaring onderweg vroegen.

Zo’n tocht is sowieso erg goed voor de ervaring, in de slootjes met 2bft is het ook heerlijk hoor maar dit draagt meer bij aan de vaardigheden. We gaan dan ook binnenkort met een oefenavond een keer naar buiten om steunen en reddingen te trainen.

Achter de strekdam ‘durf ik het aan’ om een slokje water te pakken en hebben we het even rustig. Na die dam begint het weer, alleen nu gaan we er vol tegen in. Dat is hartstikke leuk. De kajak houdt zich ook goed, het is dus inderdaad een ‘zeekajak’. Nou ja, minimaal een IJmeer kajak dan.

Daarna krijgen we de golven van de zijkant, we varen westwaarts om langs de haven monding van Muiden te komen. Met flinke wind even wachten tot er geen boten door de geul moeten en dan in colonne erlangs. De kit surfers zijn heel content met de wind! Van mij hoeven die golven op de zijkant van de kajak toch niet persé maar het begint inmiddels te wennen.

Nog een beetje peddelen en dan krijgen we de beschutting van de eilanden: de Drost, Warenar en last but not least: Hooft. Deze zijn oorspronkelijk als ‘luwtedammen’ aangelegd om Muiden een beetje uit de golven te houden en ze deden redelijk hun werk.

Voor Hooft liggen wat (vooral zeil) boten voor anker. Er is een dammetje aangelegd met een opening waar we met de kajak door kunnen om vervolgens aan land te gaan. Er is maar een klein zandhellinkje maar dat is voldoende om lekker te landen.

Het eiland is echt perfect om te kamperen. Grote open vlakte omringt met begroeiing. Kamp wordt nog niet opgezet want eerst ff gezellig met onze meevaarders babbelen. Het is toch prima weer.

Zodra die na een flink tijdje weer richting IJburg peddelden, is het tijd om onze uitrusting uit de luiken te halen en de tentjes op te zetten. We blijken heel uiteenlopend proviand mee te hebben. Er wordt uitgebreid gekookt, gerehydrateerd en wraps gerold. Alles smaakt na zo’n tochtje natuurlijk heerlijk.

Na een tijdje besluiten we het eiland even verder te bekijken. We hebben een bloedrode zon achter de bomen zien verdwijnen maar ik hoop toch nog foto’s van de zonsondergang te kunnen maken. Die zon is helaas toch écht onder, bizar dat er nog zoveel licht is. Aan de westkant eindigt het eiland met een dammetje. Aan de andere kant van het eiland is wat meer bos en daar blijken mensen te kamperen. Langs een L- vormige steiger liggen nog een stuk of tien boten. De mensen daar hebben wat kampvuurtjes aangelegd, iets wat wij in de gezelligheid een beetje vergeten zijn. Het meegesleepte hout is nooit aangestoken.

De volgende ochtend word ik gewekt door de zon. Hij kwam aan de andere kant op dan hij onder was gegaan en nu lukte het fotograferen beter.

Het is het nog zo relaxed dat we na koffie, thee en ontbijt pas rond half twaalf terug varen. De wind is terug gelopen tot 2-3 bft. We besluiten nu buitenom terug te varen. Er is nog wel golfslag maar flink minder dan de dag ervoor. Bij de vaargeul moeten we even wachten op de veerboot en wat ander verkeer, dat voelt een stuk vertrouwder dan de dag ervoor. Er word flink gerecreëerd op het water. Richting de vijfhoek is er een heuse zeilwedstrijd – met tientallen dezelfde wit getuigde kleine bootjes – aan de gang.

Tijdens de kampeeravond zijn we al zo enthousiast dat we de mogelijk bespreken om volgende keer naar een verderop gelegen eiland te varen, er zijn er zat op de randmeren waar je kunt kamperen. Thuis aangekomen verken ik gelijk de mogelijkheden via http://www.gastvrijerandmeren.nl/ . Het begint al flink te kriebelen dus. Maandag kriebelt het letterlijk een beetje, hebben die knutten me toch te grazen gehad!

Grachtentocht met KV-Zeeburg

KOIJ en KV-Zeeburg organiseren een keer in het jaar een gezamenlijke tocht. Afgelopen zaterdag voeren de KOIJ-ers in het KVZ-gebied, de grachten van Amsterdam.

Verrassende tocht o.l.v. Marianne Boer en Hans van Dongen Torman. Weer iets heel anders dan het open en vrije water van het Markermeer. Geheel andere spannende momenten: Wat doe je als de groep omsingeld dreigt te worden door rondvaartboten? Welke route neem je om de vele ponten op het IJ te ontwijken? Of hoe klim je uit je kajak op een hoge wal om een heerlijk drankje en hapje te bemachtigen?

Een bijdrage van Lia

Goed nieuws voor KOIJ!

De gemeente gaat ons een vergunning verlenen voor de bouw van het clubhuis en de botenopslag. Op 13 september wordt het voornemen tot vergunningverlening gepubliceerd. Als er geen bezwaren worden ingediend tegen onze plannen krijgen we 6 weken later de vergunning.

In de tussentijd gaan we verder met de botenopslag. Dit moet omdat de gemeente begin oktober start met de aanleg van het park en onze oude containers dan weg moeten zijn.

Werk aan de winkel

Onderstaand de informatie over wanneer we wat gaan doen. Om alles goed te laten verlopen hebben we wel hulp nodig van een aantal leden.

Voorbereiding

Zaterdag en zondag 22 en 23 september

Deze actie is om te zorgen dat de zelfbouw ruimtes gesloopt kunnen worden zodat de containers die daaraan grenzen vanaf begin oktober verwijderd kunnen worden. Met zes personen lukt dit misschien in 1 dag.

  • ·  Verplaatsen van de boten vanuit de zelfgebouwde opslagruimten en container 6 naar container 10 (zie tekening). Bouw rekken in deze container. (Deze gaan we hergebruiken in een nieuwe zeecontainer).
  • ·  Sloop van de zelfbouw opslagruimten en de huiskamer.
  • ·  Voorbereiding materialen nieuwe rekken. (Sommige huidige rekkenzijn in slechte staat en moeten vervangen worden).

Het slot dat nu op zelfbouwruimte A zit komt op container 10. De spullen in container 10 worden op 4 oktober weer verplaatst naar de nieuwe zeecontainers. We zullen dat zo trachten te doen dat er geen sleutelwisselingen hoeven plaats te vinden.

Mocht je materiaal in zelfbouwruimte B of container 6 hebben en je moet in de periode van 22 sept tot 4 okt bij je spullen kunnen, meldt dat dan svp even op onderstaand email adres dan zorgen we voor een sleutel.

Nieuwe zeecontainers

Dinsdag, woensdag en donderdag 2, 3 en 4 oktober

  • ·  Inbouwen rekken in nieuwe containers
  • ·  Verplaatsen surfski’s, kajaks en sups.Hiervoor hebben we minimaal 4 personen per dag nodig.

Voorbereiding

Het is zover, we gaan beginnen !

De piketpaaltjes voor de ontgraving van de botenopslag zijn in de grond geslagen. Je kunt nu de hoekpunten van de nieuwe botenopslag zien. De officiële coördinaten van het clubhuis en hoogte coördinaten zijn vandaag ook uitgezet. Let op dat je niet tegen deze maatvoeringspaaltjes aanstoot of rijdt.

In de week van maandag 20 augustus wordt de grond ontgraven voor de fundering van de botenopslag. De aannemer legt dan betonplaten waar de containers op komen te staan. Er komt een bouwhek te staan dwars op het pad, dit hek wordt niet afgesloten dus is met de hand opzij te draaien. Vergeet niet om het hek achter je weer dicht te doen.

We zijn mede afhankelijk van de planning van de aanleg van het park dat om onze gebouwen heen komt. De gemeente start hiermee op 1 oktober en dit duurt tot 1 december. In deze periode zal KOIJ beperkt bereikbaar zijn. Hierover gaan wij nog in gesprek met de gemeente.

Het ontwerp is gewijzigd in de zin dat onze huidige containers niet hergebruikt worden. Er komen tweedehands 30 voets containers (circa 9 m lang) en we ruilen de bestaande in. Zo krijgen we mooie diepe containers uit 1 stuk en hoeven de huidige containers/boten niet tijdelijk op een andere plek.

Onze planning is dat de containers voor de botenopslag eind september/begin oktober geplaatst worden. De bestaande rekken waar de boten nu op liggen zullen we zoveel mogelijk hergebruiken. Rekken die niet in goede staat zijn worden vervangen. Voor het verplaatsen van de boten en de rekken hebben we uiteraard jullie hulp nodig !

Daarna wordt het houten gedeelte van de botenopslag gebouwd. Het streven is de botenopslag voor eind oktober af te hebben. Dit hangt vooral af van de levertijd van de containers. Wijzigingen in de planning worden in de nieuwsbrief aangekondigd.

Planning voor het clubhuis is dat we in ieder geval voor de start van het nieuwe seizoen in 2019 klaar zijn.

Er gaat altijd meer in dan je denkt!

Door: Bert Videler

Kent u die bouw-reclame van Centraal Beheer?
In dit geval hebben we het nog niet over de bouwwerkzaamheden van het clubhuis, maar over de tijdsbesteding die in de voorbereiding is gaan zitten.

Het Clubhuis in 3D

De afgelopen maanden is de werkgroep Nieuwbouw ontzettend druk geweest met het voorbereiden, rekenen en tekenen van de stukken om goedkeuring te krijgen voor ons bouwproject. De meest verrassende overheidsinstanties blijken iets in de melk te brokkelen te hebben, en willen van ons weten wat wij gaan doen en hoe wij denken te gaan voldoen aan hun ‘wetten’.  Van bouwplaatsinrichting voor de dienst IJburg, een ruimtelijke onderbouwing voor de welstand en tot een VVGB (verklaring geen bezwaar) voor de vergunningsverlener groene wetten.

En dan hadden we nog de subsidieaanvragen bij 3 verschillende partijen en uiteraard nog de aanvraag voor de bouwvergunning.

De Botenloods in 3D

Inmiddels zit de grootste gedeelte van al deze voorbereidingen er min of meer op en kunnen we gaan denken aan het daadwerkelijke bouwen. Bij de tennisclub is men momenteel al het oefenveldje aan het demonteren alwaar onze nieuwe botenloods zal komen.

Zoals eerder al genoemd is het voornemen om in augustus te gaan starten met de fundering voor de nieuwe botenloods. Na het gereedkomen van de fundering zullen alle huidige containers verplaatst worden naar die locatie door middel van een hijskraan. De datum van deze dag is nu nog niet bekend maar zal breed gecommuniceerd worden via de email aangezien daarbij alle hens aan dek moeten om e.e.a. vooraf te demonteren (o.a. dakjes en de huiskamer) en eenieder zijn/haar kano/SUP/surfski eventjes uit de container moet verwijderen. Hoe meer handen, des te sneller en gezelliger dat gaat.

Wordt vervolgd!

KOIJ met Topscore Amsterdam

Al 5 jaar lang werkt Kano op IJburg samen met scholen op IJburg. Hierdoor kan de jeugd kennis maken met kajakken als watersport. Dit jaar doen wij dat als erkend leerbedrijf samen met Rens en Shane van het ROC van Amsterdam.

Deze stagiaires doen zo ervaring op in het lesgeven en als vereniging kunnen wij daarmee lessen aanbieden aan scholen, die we anders niet konden geven. Het project wordt gedragen door Marianne Boer.

Shane en Rens zijn eerst diverse scholen langs geweest om daar introductielessen te geven in de groepen 6,7 en 8. Hierbij is de basis van het kanoën behandeld en zijn op het droge alvast wat technieken geoefend.
Vervolgens komen de leerlingen een dagje varen
op IJburg bij KOIJ. Vandaag was het de beurt aan vier groepen van zo’n 30 leerlingen. Het was dus volle bak en voor de stagiaires en Marianne flink aanpoten. 120 leerlingen in totaal vragen ook om heel veel materiaal in gebruik!