Blog

In 2026 vinden er werkzaamheden plaats op en rond het water bij Buiteneiland, Strandeiland en Centrumeiland. Deze werkzaamheden maken deel uit van de verdere ontwikkeling van IJburg. Op het kaartje in het document hieronder zijn de werkzaamheden met nummers ingetekend.

⚠️ Blijf altijd buiten de gele boeien. Deze markeren de werkgebieden en zijn ingesteld in verband met veiligheid.

Overzicht werkzaamheden (zie kaart)

1. Buiteneiland – aanleg van een laad- en loswal en het baggeren van de vaargeul.
2. Buiteneiland – tijdelijk drijvend zonnepanelenveld.
3. Strandeiland – tijdelijke loswal voor de aanvoer van onderdelen van de Vivian Maierbrug.
4. Strandeiland – grondwerkzaamheden voor de waterkering bij het noordelijk stranddeel.
5. Strandeiland / IJburgbaai – voorbelasting en aanleg van leidammen voor het toekomstige sluis- en brugcomplex.
6. Centrumeiland (Noordpunt) – werkzaamheden op en rond het water in verband met herinrichting en verplaatsing van functies.
7. Centrumeiland – ontgraving van de Wim Noordhoekgracht en aansluiting op de IJburgbaai.
8. IJburgbaai – verwijderen van bestaande damwanden.

Korte rondje IJburg

Het “korte rondje IJburg” is al jarenlang niet mogelijk door de aanleg van onder andere Centrumeiland (vanaf 2013) en Strandeiland (vanaf 2018).
De werkzaamheden aan de Wim Noordhoekgracht (punt 7) zijn bedoeld om deze waterverbinding weer open te stellen. Naar verwachting duurt deze fase ongeveer een jaar, waarna het korte rondje weer gevaren kan worden.

📄 Meer informatie: Werkzaamheden op het water IJburg – april 2026.pdf

25 april Pampus – Uitdam – Durgerdam
Vertrek 10 uur. Over het IJmeer: ervaring op open water en redelijke conditie vereist. Zo’n 4 uur varen, tussendoor één of twee stops.  Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

30 mei Langs de forten van de Stelling van Amsterdam
Vlakwatertocht: iedereen die de beginnerscursus heeft gevolgd, kan mee zolang er plek is op de trailer. Om 9 uur rijdt de trailer met de kajaks erop weg, wees dus uiterlijk half negen op de club met al je spullen. We zijn op zijn laatst om drie uur terug. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

27 juni Rondje door de stad en/of door de sluizen en over het IJ
Vlakwatertocht: iedereen die de beginnerscursus heeft gevolgd, kan mee. Vertrek 10 uur. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

18 juli Rondje Weesp
Vlakwatertocht: iedereen die de beginnerscursus heeft gevolgd, kan mee. Vertrek 10 uur. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

29 augustus Rondje Waterland
Vlakwatertocht: iedereen die de beginnerscursus heeft gevolgd, kan mee zolang er plek is op de trailer. Om 9 uur rijdt de trailer met de kajaks erop weg, wees dus uiterlijk half negen op de club met al je spullen. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

26 september Rondje Marken vanaf Monnickendam
Over het Markermeer: ervaring op open water en redelijke conditie vereist. Zo’n 4 uur varen, tussendoor één of twee stops. Om 9 uur rijdt de trailer met de kajaks erop weg, wees dus uiterlijk half negen op de club met al je spullen. We zijn op zijn laatst om drie uur terug. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

31 oktober Kortenhoef
Vlakwatertocht: iedereen die de beginnerscursus heeft gevolgd, kan mee zolang er plek is op de trailer. Om 9 uur rijdt de trailer met de kajaks erop weg, wees dus uiterlijk half negen op de club met al je spullen. We zijn op zijn laatst om drie uur terug. Geef je op via de poll, een paar dagen van te voren in de KOIJ-kajak appgroep.

Afgelopen zaterdag gingen we weer clubvaren. Ondanks een windkracht 5 uit het noordwesten met vlagen richting 6 (de soort wind waarbij je peddel spontaan carrière overweegt als vlieger), was er verrassend veel animo. Best knap, zeker omdat later die dag een instructeurscursus gepland stond en zondag ook nog een KVB‑les uit het sportieve traject.

Net als we denken de enige gekken op de wereld te zijn, komt er een man aanlopen met koffers. Meerdere.
Altijd spannend.

Blijkt: hij is geen geheim agent, maar komt drones vliegen voor de tennisvereniging naast ons.
Ik dacht nog: “Maat… met deze wind? Succes!”
Maar hé, hij is de professional – wij zitten alleen maar in kleine bootjes op woelige baren.

Eerst binnendoor, later de golven op

Omdat de wind uit het noordwesten kwam, besloten we eerst binnendoor te varen. Daar was de wind in je snuit wat beter te verteren. Zo konden we daarna hopelijk een beetje met de wind mee buitenom weer terug

Bij de eerste hoek van het Buiteneiland kwamen we erachter dat het vandaag niet bepaald “smooth sailing” ging worden. De wingfoilers gierden voorbij met brede grijnzen: altijd een teken dat het voor ons vooral “hobbelig tot zeer hobbelig” gaat worden. Op Windfinder is groen leuk voor surfers, maar minder voor kajakkers met stijve heupen en stramme spieren.

Dus bleven we even dobberen in de IJburgbaai, totdat Jimmy opperde om achter de sluis – in de luwte – te keren. Daar ontdekten we een klein strandje én een steiger met een grote kist van de zeilvereniging.
In de zomer liggen daar die schattige mini‑zeilbootjes; pure nostalgie. Ik begon spontaan te mijmeren over watersportkampen voor de stadse bleekneusjes zoals vroeger op de Sloterplas. En serieus: hoe leuk zou een uitwisseling met zeil-, roei- en surfclubs op IJburg zijn?

Maar eerst: lunch.

Thee, boterhammen en plannen onder de nieuwe brug

Die kist bleek uitstekend zitmeubilair. Met een bakje thee en een boterham in de hand keken we uit over wat straks misschien wel een perfect zomeravond‑picknickpunt wordt zodra je onder de nieuwe brug door kunt varen.
Supermarkt en fastfood om de hoek… Maar ook een grote verleiding om dan te gaan borrelen.
(Niet verstandig. Helaas.)

Terwijl ik nog half verzon hoe we samen met de andere IJburgse watersportverenigingen watersportkamp/waterscouting achtige jeugdactiviteiten konden organiseren, werden we wakker geschud door geroezemoes: de sluiswachter was gespot, samen met een sloepje dat in wilde varen.

“Sluismeester, mogen we ook mee?”

Ik riep het voor de groep, en ja hoor: “Natuurlijk!” riep hij terug.
Gezellig praatje erbij over kajakken en het nieuwe vaarseizoen.

Toen iemand zei dat we ook wel over konden dragen bij de betonnen sluis, wuifde hij dat weg: “Ach, ik schut wel voor jullie — ik ben hier toch.”
En zo voeren we zomaar onbedoeld door de haven en de binnenwateren van Haveneiland.
Voor één van ons zelfs de allereerste keer in een sluis — gratis extra avontuur!

Ondertussen elders…

Bij terugkomst bleken de andere groep een zeer uitdagende tocht achter de rug te hebben. Volgens sommigen zelfs “iets over het randje van aangenaam”.
Bij de loods stond inmiddels een indrukwekkende rij boten, want de instructeurscursus was volop bezig.

Wij hadden genoten.
Van de wind, de golven, het onverwachte sluisavontuur — en van het simpele genoegen van thee op een kistje met uitzicht op het water.

Kortom: prima zaterdag. Zelfs met windkracht 5 en wingfoilers die lekker uit hun dak gingen.

Wil je sterker, technisch beter kajakken en met vertrouwen door de golven?
Binnenkort starten we met de nieuwe editie van het Jaartraject Sportief Kajakken — hét programma voor iedereen met kajakambitie, lol in het leren en grenzen verleggen.

Tijdens dit intensieve traject werk je een jaar lang aan:

• efficiënte peddeltechniek
• stabiliteit, kracht & uithoudingsvermogen
• beheersing in golven, wind en stroming
• reddingstechnieken (terug in je boot na kapseizen)
• veilig varen en in de groep oplossen van incidenten

👉 Klik hier voor uitgebreide info over dit traject

Introductieles Traject Sportief Kajakken – zaterdag 11 april

Wil je eerst kennismaken met de stijl, intensiteit en instructeurs van het sportieve traject?

Introductieles kajakken

• Dinsdag 7 april 2026 19:00 – 21:00
• Donderdag 9 april 2026 19:00 – 21:00
• Zondag 26 april 2026 10:00 – 13:00
• Donderdag 30 april 2026 19:00 – 21:00
• Zondag 10 mei 2026 10:00 – 13:00. Vol

Meer over de introductieles lees je hier

Basis cursus kajakken

• dinsdag 14 april 2026
• dinsdag 21 april 2026
• dinsdag 28 april 2026
• woensdag 6 april 2026

Tijd: 19.00-21.00

Meer over de basiscursus lees je hier

Door Jimmy.ai

De groepsapp van Kano op IJburg trilde om 13:06 uur. Niet omdat er iets urgents was, maar omdat Sikpe een vraag stelde die hij elke woensdag stelde, ongeacht seizoen, gevoelstemperatuur of logisch nadenken:

“Wie komt er vanavond kajakken?”

Buiten lag IJburg erbij als een Scandinavische ansichtkaart waar niemand om had gevraagd. De steiger was wit, het water zwart en roerloos, en de wind sneed zo scherp dat zelfs de meerkoeten hun plannen hadden afgezegd. In de app bleef het even stil.

Om 17:46 kwam Jacobiene:

“Is het water al hard?”

Daarna Carlo:

“Mijn kajak voelt momenteel meer als een diepvriesproduct met zitje.”

Nog steeds geen definitief antwoord. Iedereen voelde het: dit was geen kano-avond. Dit was een warme-chocomel-en-levenskeuzes-avond.

Om 17:52 meldde Jimmy, altijd optimistisch:

“Gewoon goed aankleden. Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.”

Toen stuurde Elmar een foto van de bevroren havenkom. Het ijs glansde uitnodigend. Iemand meende zelfs al schaatskrassen te zien, al kon dat ook hoop zijn.

Piet-Jan typte wat iedereen dacht:

“Misschien moeten we het voorlopig SOIJ noemen. Schaatsen op IJburg.”

Een korte stilte. Toen volgden de duimpjes, de sneeuwvlok-emoji’s en instemmende gifjes van mensen die hun kajak al mentaal hadden afgedroogd.

Sikpe probeerde nog:

“Maar… ik heb mijn kajak al op de auto liggen.”

Niemand reageerde.

Om 18:10 veranderde de groepsnaam:

Van: Kano op IJburg (KOIJ)
Naar: SOIJ – Schaatsen op IJburg ❄️⛸️

Sikpe ging die avond niet kajakken.
Maar hij schaatste wel.
Met een peddel in zijn hand. Voor de zekerheid.

Zaterdag: clubvaren. Op de app stonden zo weinig inschrijvingen dat je zou denken dat iedereen een winterslaap had ingezet. Zelfs de belofte van oliebollen na afloop trok geen hordes enthousiastelingen over de streep. Uiteindelijk waren we met vijf – een select gezelschap van winterdiehards.

De fietstocht naar de club was al een avontuur op zich: gladde wegen, sketchy bochten, en het gevoel dat je elk moment een pirouette kon maken. Eenmaal aangekomen bleek de sneeuw een onverwachte bonus. Je kon je kajak als sleetje naar de steiger trekken. Bij mij liet dat een oranje spoor achter – blijkbaar vond mijn boot het ook spannend.

Op het water gingen we met een slakkengangetje. Twee zwanen keken ons aan alsof ze wilden zeggen: “Serieus? In dit weer?” Maar wij hadden een missie. Even de baai in, en daar – tussen de kale bomen – zaten twee zeearenden. Vogelaars staan daar soms uren te turen vanaf de dijk zonder iets te zien, en wij hadden gewoon dik geluk. Toen ze een stukje gingen vliegen, zagen we ze in volle glorie. Magisch.

Ondertussen begon de kou zijn werk te doen. De neopreenbrigade kreeg het koud, terwijl ik in mijn droogpak heerlijk zat – op mijn gezicht na, dat voelde als een bevroren pizza. Onze bonte verzameling mutsen en petten maakte duidelijk: in de winter gaat alle schaamte overboord. De kouwkleunen wilden gas erop, Muiden aantikken en snel terug. Ik zat intussen klem in de kuip door winterkilo’s en lagen kleding. Volgens mijn berekeningen heb ik een jaar nodig om weer op een gezond gewicht te komen. Dus: of afvallen, of een boot met XL-kuip.

De lucht werd dreigend, alsof er elk moment een piratenschip uit kon komen. Toen begon het te “snagelen” – een mix van sneeuw en hagel, korrels maar niet hard. We concludeerden dat de Eskimo’s hier vast een woord voor hebben. Het bleef even liggen op het water, maar smolt snel weg. Gelukkig maar, want met ijs gaan we schaatsen, niet kajakken.

Terug bij IJburg lag er een pak sneeuw op de steiger. Na het opruimen van de boten en het uitpellen van lagen kleding, zaten we aan koffie, thee en – jawel – de beloofde oliebollen. Vanaf maandag begint het dieet. Echt.

Ruim voor zessen stond ik al met mijn fietsje bij de Appie, alsof ik een kind was dat eigenlijk bij de voetbalclub moest zijn. Alleen stond ik daar in een knaloranje anorak, mijn clubgenoot al in zijn zwemvest en de derde met peddels uit de fietstas steken. Het was een soort carnavalsoptocht op wielen, maar dan over een ijskoude kanaaldijk richting Oost.

Bij KVZ aangekomen bleek het een internationale bijeenkomst: Zutphen, Zoetermeer en wij. De tochtleider had er een thema van gemaakt: drie Z-en en een K. Volgens mij begint Kanovereniging Zeeburg ook met een K, maar dat terzijde. Wij mochten het clubmateriaal lenen — mooi spul, al had ik de pech dat mijn voetsteun niet vergrendelde. Gelukkig was het water tam, dus geen nat pak.

Op de Amstel moesten we wachten: het gemotoriseerde vaarverkeer werd een kwartier stilgelegd. Eerst mochten wij voor de roeiers uit, maar halverwege moesten we diezelfde stoet voorrang geven. Dat ging op de krappe grachten en onder de bruggen niet bepaald met Formule 1‑tempo. Ondertussen werden wij op de kant gesommeerd door een vrijwilliger die vond dat kajakkers niet mochten stoppen. Jammer, want een van de KVZ‑leden had bij elke TL‑balk en LED‑lamp een verhaal over de kunstenaar. Voor negen euro entree mag je toch wel een fotootje maken, dacht ik.

De vrijwilliger vroeg later ook nog wie de leiding had, nadat ik hem eerder straal genegeerd had. Ondertussen was onze voorvaarder door alle verhalen eerder een achtervaarder geworden, en kon ik hem niet meer koppelen aan onze fietsende kampbewaarder.

Na de Brouwersgracht ging het via het Singel terug. Bij de Muntbrug moesten we achter elkaar varen, wat natuurlijk weer kleine botsingen opleverde. Ik was er toen wel klaar mee: afsnijden, plots stoppen, niet nadenken over een uitzwenkende achtersteven… het leek meer op botsautootjes dan op kajakken. Gelukkig bleven de imitaties van Amsterdamse accenten en het zingen van Ciske de Rat achterwege.

Het laatste stuk, vanaf het Scheepvaartmuseum ging de vaart er weer in. Bij de club: hup, boot in het rek, geleend materiaal opbergen, een enkeling het neopreen omwisselen voor burgerkleding en terug op het fietsje naar IJburg. Gelukkig hoefden we niet nog naar de club om boten af te laden.

Het was gezellig, een beetje chaotisch en lekker fris — precies zoals een winterse kanotocht hoort te zijn. Volgend jaar weer!

Door Eelco Lolkema.

De Veluwe Rally. Met de kano/kajak de IJssel downstream afvaren. Een serieuze prestatietocht.

Al meer dan 40 jaar een begrip bij de sportieve kanorecreanten. 

Dit jaar, in het weekend van 27/28 september, meldden zichzo’n 130 deelnemers. Wat minder dan voorgaande jaren, waar soms meer dan 300 peddelaars aan de start verschenen.

Dit jaar ook twee deelnemers van KOIJ: Steffan Webel en Carlo Eijgenberger. Bikkel Steffan voer zaterdag al de 50 km tocht, van Giesbeek naar Deventer. En had het plan om zondag de 80 km te varen, van Deventer, via een omweg, naar Kampen. Helaas, vanwege de mist werd 3 uur later gestart en werd de 80 km geschrapt. Dus werd het de 50 km, rechtstreeks naar Kampen. Dezelfde afstand die Carlo wilde varen. 

Rond 10:30 was de mist voldoende opgetrokken om van start te gaan. En het werd een prachtige dag om te varen. Een zwakke meewind, veel zon, een goede temperatuur en een mooie stroomsnelheid mee.

Steffan was één van de eerste kanoërs die in Kampen arriveerde. Ook Carlo deed het prima en eindigde in de top 20 (exacte plaatsing is mij niet bekend). 

Van de aankomst van Carlo zijn enkele foto’s gemaakt. Helaas niet van Steffan; die was al binnen voordat chauffeur Eelco het in de gaten had.

Het was overall een snelle Veluwe Rally. Vermeldenswaard is dat bij de eerste 5 aankomsten een open kano zat. Met een gemiddelde van 12 km/uur was deze sneller dan enkele kajakkers in K1 wedstrijd kajaks! Tja, met 3 top-instructeurs in de open kano aan de peddel mag je ook wel wat vuurwerk verwachten. 

Tegen 17:30 werd de kajak van Carlo opgeladen en vertrokken we terug naar Amsterdam. Steffan nam de trein vanuit Kampen naar Arnhem. Met een opvouwbare kano en de rest van de bagage nog een hele opgave. Respect!
Al met al een aanrader. Wie van KOIJ doet in 2026 mee? Denk er vast eens over na.