Midzomeravondtocht en picknick

Drie dagen na de zonnewende is het midzomerfeest en de avond ervoor dus midzomeravond. De wiki weet verder te melden dat mensen steeds meer belangstelling krijgen voor de heidense feesten van hun voorvaderen. Wij hadden gewoon zin in wat Midsummer madness!

We peddelen daarom met een flinke ploeg naar het strand. Omdat ze minder snel zijn dan de kajaks, is een sup en een Canadees de troepen vooruitgesneld. Een klein groepje gaat buitenom maar de meesten van ons peddelen rechtsom waardoor we wat langer beschut kunnen varen. De wind is aangetrokken waardoor het lekker klotst in de IJburg baai.

Op het strand

We spoelen met z’n allen aan op de hoogte van de surfschool. Er zijn vrij veel surfers op het water waaronder een paar met een wing board. Twee van ons gaan de pizzabezorger opwachten die met een klein autootje komt aanrijden. Als uiteindelijk iedereen grofweg de juiste pizza heeft of in ieder geval iets eetbaars, vleien we ons op het zand of – slim, niet aan gedacht – een plaid. Bovenop de dichtstbijzijnde picknicktafel is een tropisch bikinimodel bezig met een photoshoot dus de doos mag op schoot. Je kunt niet alles hebben…

In de Sluishuissluis

Terug varen we door de sluizen van het haveneiland. Voor de variatie maar ook omdat het achteraf bezien voor een sup en Canadees toch wel iets te ruig is. Zelf vind ik het overigens ook wel prima om de golven even te mijden.

De haven

Wegens wat problemen met bediening op afstand hebben we in Amsterdam weer gezellige brug en sluiswachters. Eerst moeten en nog wat zeilboten worden geschut maar niet veel later zijn wij aan de beurt. We peddelen door de haven waar het nog gezellig druk is. Vervolgens komen we door een gracht waar geen straat langs loopt en waar je anders dan over het water niet komt. Leuk om IJburg eens van deze kant te zien.

Onze gezellige sluismeester staat ons op te wachten bij de Betonnensluis die zoals de on-officiële naam al doet vermoeden een betonnen sluisdeur heeft die langzaam openschuift. Het was twaalf jaar geleden een wereldprimeur.

Moe en voldaan bergen we de de spullen weer op. Ook de tweepersoons die normaliter weinig daglicht ziet gaat de clubloods weer in. Het was een erg geslaagde avond, wat ons betreft is elke aanleiding een goede voor het volgende evenement.

Supclinic

Door Jeannet.

Op 12 juni organiseerde Kano op IJburg een supclinic waaraan 7 belangstellenden deelnamen. Hoewel het windkracht 4 was viel de wind toch mee en was het een prachtige zondagochtend. Het was een leuke groep deelnemers bestaande uit mensen van alle leeftijden. Enkelen hadden al wat ervaring en wilden de basistechnieken van het suppen beter onder de knie krijgen. Anderen maakten voor het eerst kennis om op een board te staan. Een rondje Kleine Rieteiland was voor allen goed te doen. Voor iedereen gold dat behalve het suppen zelf ook de mooie omgeving en het prachtige weer bijdroeg aan een ontspannen ochtend op het water.

Kromme Mijdrechtroute

Afgelopen twee weken hou ik de weersverwachting vrij dwangneurotisch in de gaten. We hebben namelijk een leuk plan gemaakt voor een kampeerweekeindje Vinkeveen. Vrijdag blijkt dat het zaterdag vrij krachtig (5Bft) gaat waaien en besluiten we voor het uitwijkplan te kiezen.

We binden onze vier kajaks zaterdagmorgen op de daken van twee auto’s. Dat het deelnemersaantal iets geslonken is komt logistiek goed uit omdat onze surfskiers gaan downwinden en daarom hun trailer zelf nodig hebben. KVZ is zo aardig om onze gezamenlijke trailer te doneren waardoor we in de toekomst geen trailerplanningsuitdagingen meer krijgen en ook last minute op pad kunnen.

Eerst koffie

We rijden naar de Het Eiland van Hein wat recent helemaal opgeknapt is. We nemen eerst een lekker kopje koffie bij hun hagelnieuwe uitgifte punt en krijgen adviezen van de vriendelijke medewerkers van dit Toeristische Opstap Punt (TOP).

TOP Eiland van Hein

Er is een opvallende verschijning is druk met de voorbereiding voor ‘ravotten bij Hein’. Haar kostuum en haarstyling lijken te zijn verzorgd door Disney. Verderop zit een rijtje hengelsporters en onderwijl maken ook wat suppers zich klaar voor en tochtje. Wij vertrekken ook en gaan bij het kanosteigertje te water.

De route staat aangegeven met bordjes maar we zijn ook overdadig voorzien van gps horloges en analoog kaartmateriaal nog maar te zwijgen van het clublid dat tijdens het uitwerken van de gpx de route uit zijn hoofd blijkt te hebben geleerd.

We hebben gekozen voor lus A om wat keren overdragen te voorkomen. De routebeschrijving raad dit juist af wegens minder mooi en lastig overdragen bij de Oudhuizersluis. Wij doneren wat muntjes en worden gewoon geschut en vinden het hier toch echt heel fraai.

Oudhuizersluis

We komen even later bij een hele lage brug waar de brugwachter geamuseerd staat te kijken hoe wij ons eronderdoor limboën. Hij had dat ding een klein stukje kunnen open, er komt hier toch maximaal maar één tractor en een fiets per half uur. Ik kom tot de conclusie dat ik niet zo lekker doorbuig op onnatuurlijke plekken maar weet me er uiteindelijk ook onderdoor te worstelen.

Kanolimbo

Bij een meer kanovriendelijke brug is het inmiddels lunchtijd maar besluiten we nog even door te paddelen tot voorbij halverwege de route. We stoppen bij de volgende TOP en kunnen bij een riante steiger bij een pannekoekenrestaurant aan wal. Onze tafel blijkt verdeeld in een hamkaas en een spekkaas zijde. Een stel gele hesjes blokkeert de kruising om een luid knetterende motorclub vrije doorgang te verschaffen. Op de steiger heeft zich inmiddels meer drijvend materiaal verzameld en wij maken weer ruimte voor de volgenden.

Pondskoekersluis

Het is in nooderlijke richting soms flink harken maar we hebben op deze route verder een goede beschutting tegen de wind, het is vooral een voordeel dat zich in deze vaarten geen golven kunnen ontwikkelen. Bij de pondskoekersluis krijgen we voorrang van twee bootjes die netjes aan het remmingwerk liggen te wachten. Het is wat passen en meten maar het kan op aanwijzing van de sluismeester allemaal in de krap bemeten sluiskolk. Ik diep nog een zakje muntjes op en zit onderwijl te denken hoe ik die in deze tijd met contactloos betalen weer bij elkaar ga verzamelen voor de volgende keer.

Johannes de Doper in Mijdrecht

Er zijn borden geplaatst die ons informeren over een afsluiting over twee weken wegens een badeendenrace die door de lokale Lionsclub wordt gehouden. We varen door Mijdrecht heen en vervolgens door Wilnis. Het is een feest der herkenning voor diegenen van ons die in Vinkeveen is opgegroeid of menig zomer heeft doorgebracht. Onderweg passeren we nog wat bruggen waar we zonder yogaposes onderdoor passen. We gaan bij de Wilnisse Zuwe de hoek om en worden in de Heinoomsvaart richting startpunt geblazen. Die sloot ligt helemaal vol met waterlelies en gele plompen welke welke we onderweg ook al veelvuldig hebben getracht te ontwijken.

Na een kort ritje zijn we terug bij de club en laden we de boten weer af. Het is uiteindelijk een dagtochtje geworden maar hebben het erg naar ons zin gehad. Deze route is een aanrader en het draaiboek met plan A staat op de Drive voor een volgende gelegenheid.

Opening strand

Zaterdag 21 mei 2022, verslag door Mery Redjopawiro

Daar gingen we dan, drie kajaks vastgesjord slepend met twee extra kajaks en een achterhoede, op weg naar het strand van IJburg voor de opening.

Wegvaren bij de club

De stemming zat er meteen goed in en er werd flink aan de biceps training gedaan. Irene deed niet onder aan Bas en zijn zoon Jack, al werd de afstand tussen hen gaandeweg wel groter. Maar dat kan ook gelegen hebben aan de hoeveelheid kletspraat natuurlijk. Eenmaal het hoekje om na de ligplaatsen van de woonboten, kregen we ons einddoel in ons vizier. Het zag duidelijk nog niet zwart van de mensen, maar een leuke entree konden we wel maken. We werden al opgewacht door Eelco, die onze plek aanwees, Marja die met de fiets toch sneller was dan wij met de boten en Hannie die al aan het suppen was.

Boten lossen, broodje naar binnen werken en hup, daar kwam Irene al aanzetten met vier enthousiaste tieners die wel eens wilden proberen te varen in zo’n grote kajak. Kleine introductie van Bas en hop daar gingen ze.

Bas geeft instructie

Mery en Marja erachteraan om ze een beetje te coachen en gerust te stellen dat ze echt niet om zouden gaan en ja, een beetje nat wordt je wel. Druk is het die middag niet geweest, gevarieerd wel. Naast de groep tieners, hadden we nog een gezin waarvan de man en daarna vrouw een eindje het water op gingen en Irene met hun kindje een eindje ging peddelen. Het kindje zat in de kuip en Irene zelf zittend op de rand van de kuip. Verder nog een Oekraïense man die er als een speer vandoor ging en niet bij te benen was (hij kwam wel terug) en nog twee toeristen waarvan we er eentje uit de ballenlijn moesten slepen.

Op het strand gaf de surfschool lessen aan belangstellenden, was de reddingsbrigade aan het eind varen en waren er activiteiten bij een aantal tenten. Leuke sfeer en erg gezellig.

Verschillende activiteiten tijdens de opening van het Strand van IJburg

De boten weer terug varen werd ook weer een avontuur. Bij de sluis naar de haven voer een grote driemaster langs onze kolonne, prachtig!

Mooie driemaster bij de sluis

Vervolgens op naar Sluis Haveneiland (volgens het bordje) die volgens de sluiswachter toch echt Betonsluis heet. Hoe verwarrend…..Het duurde even voordat de sluiswachter op het fietsje de sluis handmatig kwam openen, maar dat mocht de pret niet drukken. Moe maar voldaan kwamen we terug bij het clubhuis.

Wat een leuke middag!

EHBO op het water

Onze Anke is een huisarts in ruste en vertelt ons over risico’s bij het peddelen. In het clubhuis is alles in gereedheid gebracht voor haar goed voorbereide presentatie. We gaan het vanavond niet hebben over spierpijn en blaren maar over serieuze gevaren van het peddelen.

De EHBO koffer hangt op de BG, tussen de toiletten boven de brandblusser

We moeten ons bij watersport uiteraard zorgen maken over verdrinkingsrisico’s. We leren wat er dan zoal met het lichaam gebeurd en waarom het niet altijd zomaar duidelijk is dat een zwemmer een drenkeling is. Gelukkig is het bij ons wel gelijk duidelijk dat er iets aan de hand is omdat we simpelweg in de kajak horen en niet ernaast.

Durven we allemaal het water nog op? Mooi, door naar de onderkoeling. Momenteel is het water zo’n 12 graden, dat is matig koud. Je kunt echter al gelijk in cold shock terecht komen als je omdondert. De onderkoeling maakt vervolgens dat je spieren minder functioneren, je verward raakt en je je steeds minder instaat bent jezelf te redden.

Daarom zijn de veiligheidsmaatregelen ook zo belangrijk. Kleed je op de watertemperatuur (long john/dry suit), altijd samen varen, regelmatig reddingen oefenen, we doen dat niet uit doorgeschoten hobbyisme! In de winter heb je zelfs maar enkele minuten om weer uit het water te komen en stel dat je kajak dan net weg is gewaaid .

We leren hoe je moet omgaan met een onderkoelde patiënt. Een verkeerde behandeling verergerd diens situatie. We vernemen de tips and tricks rond reanimatie. Start met 5x beademen en pas alleen hartmassage toe als bij het bewusteloze slachtoffer geen hartslag te voelen is.

Naar aanleiding van een vraag uit het publiek gaan we over van de kou naar overtollige warmte want daar gaat een peddelaar ook niet zo lekker op. De zonnesteek en hitteberoerte maken hun opwachting. De hoofdboodschap is koelen en koel te drinken geven.

EHBO app van het Rode Kruis

We behandelen het ABC van de EHBO. Dit zijn de vitale functies, namelijk: het bewustzijn, de ademhaling en de bloedsomloop (circulatie). We leggen hierbij een clubgenoot in de stabiele zijligging zodat hij zijn tong niet kan inslikken. De EHBO app van het Rode Kruis kan het eventueel nog even voorlezen, bij het praktijkexamen mogen we die er bijhouden.

Onze mooie oranje EHBO koffer wordt tot slot nog even geïnspecteerd. De sectie levensbedreigende situaties is duidelijk op, het wordt tijd om huiswaarts te gaan voordat we straks pleisters gaan plakken.

Dit was de laatste veilig varen avond van deze winterserie. Volgende winter gaan we verder met thema-avonden. We nodigen iedereen uit om een avond te verzorgen of daarvoor onderwerpen aan te dragen. Maar nu gaan we eerst een paar maanden lekker peddelen!

Friesland weekeinde

Ondanks de weersverwachting staan er klokslag 9:00 uur zeven enthousiaste vaarders bij KOIJ. Een half uur later vertrekken we richting Friesland. De verwachting voor vandaag is 5-6 Bft en neerslag maar we hebben er toch echt zin in. 

Na een ruim uurtje door de Flevopolder rijden, komen we in het Friese Scherpenzeel aan. Een voormalig café is nu groepsaccommodatie. Wij zetten op de daarachter gelegen natuurcamping ons tentje op. Bij de koffie worden we door onze tochtleider getrakteerd op Friese specialiteiten die ons doen vermoeden dat men in deze streek vooral suikerbieten verbouwd. 

Op de Landerij zetten we ons tentje op

Achter de camping is en kanosteiger waar een kanoroute door de Rottige Meente vandaan vertrekt. Eerst varen we de Scheene op, waarlangs prachtige huisjes en kleine boerderijen staan. De kleine steigers herinneren aan de tijd dat de melkbussen per boot werden opgehaald. Dit vaarwater is smal en wonderschoon. 

De kanosteiger

We zien onderweg regelmatig ooievaars vliegen en hun nesten op hoge palen staan. Ik vermoed dat de baby’s voor grofweg half Nederland hier op luchttransport gaan. 

Ooievaar (1 van veel)

Bij de Scheenesluis moeten we overtillen. De Jonkers- of Helomavaart (wat is dat toch met die dubbele namen hier?) is vervolgens een breder vaarwater. Even later varen we de Lende op richting Oldemarkt. De sloot loopt hier dood.

Scheenesluis

We blijken nagenoeg geen drank te hebben ingepakt dus loopt een delegatie op de Oldermarkse coöperatieve zelfbedieningswinkel af. De rest wacht een tijdje en even later varen we dezelfde route terug.

Oldemarkt

Heb ik al gemeld dat het al die tijd lekker waait en zo nu en dan regent? De wind neemt op enig moment flink toe en het begint  erbij te hagelen. Dat is precies op het moment dat wij bij de Driewegsluis Nijetrijne aan wal willen. Er zijn maar drie van dergelijke sluizen in Nederland, er zijn sluisdeuren in drie richtingen omdat hier twee vaarwaters bij elkaar komen.

Schuilen voor de hagel onder de brug

Nadat we allekanten langs en over de sluis zijn gelopen gaan we het naastgelegen restaurant binnen. In de hal en toiletruimtes verkleden we ons in burger. Alle natte spullen gaat in vuilniszakken en aan de kapstok. Het aanwezige publiek bekijkt het geïnteresseerd vanachter hun tafels. Wij worden in de andere zaal geplaceerd. Het toch wat middelmatige voedsel smaakte ons na de barre tocht natuurlijk goddelijk. Goede gesprekken en een enkel wijntje doen ons even vergeten dat we zo weer terug moeten. 

Driewegsluis

Na het overdragen hebben we op de beschutte Scheene gevoelsmatig het grootste deel van de terugtocht gehad. Het blijkt toch nog een stukje varen.

Na aankomst proeven we van het locale huppelwater en bespreken we de ingrediëntenlijst. Gentiaanwortel zou volgens de Chinese geneeskunde helende kwaliteiten hebben. Het wonderworteltje blijkt in de bergen te groeien, die hebben wij in Friesland nog niet gespot. Uiteraard blijft de Amsterdamse herkomst van de Friese Beerenburg, waarvoor de inhoud van  één van de twee flessen moet doorgaan, niet onvermeld. Het wordt tijd om te gaan slapen. De kerkklok blijkt ook ‘s nachts te slaan, merk ik nog een paar keer op, maar dan vertrek ik toch richting droomland.

Dag 2

Om 6:00 uur worden we gewekt door een prachtig zondagochtendzangvogelconcert. Het had van mij best iets later mogen aanvangen. Ik lees nog een paar bladzijden op de smartphone voor ik uit de veeren ga en krijg al snel ijskoude handen. Het was rond het vriespunt vannacht! 

We schudden de druppels van de zeiknatte tenten en gaan ontbijten. Er wordt een beetje geklust aan de lijnen van één boot en een paar van ons laden alvast de andere boten op zodat we straks snel weg kunnen. Het kamp wordt afgebroken en de auto’s volgeladen omdat ons startpunt vandaag een paar kilometer verderop is. Maar niet voor het hoogtepunt van de ochtend: Kijkhut voor de niet-bestaande vogels van de Rottige Meenthe. Dit is, net als het concert van de wel-bestaande zangvogeltjes vanochtend geen gevolg van de Berenburg. Een creatieve meneer uit een nabijgelegen dorp heeft een heel vogelboekje bij-elkaar gefantaseerd compleet met illustraties. En met wat gulle giften is er een prachtig kijkhuisje voor neergezet.

De kijkhut voor niet-bestaande vogels

Wij rijden naar Langelille waar een splinternieuw vakantieparkje staat waar onze tochtleider een huisje heeft. We vertrekken vanaf het strand achter de “strandlodges”. Het verschuiven van een zitkussen levert één van ons gelijk een nat pak op. Omdat dit geen droogpak was, wordt er nog even snel omgekleed. 

Het Tjeukemeer is vlakbij maar vanwege het weer is toch voor de Tjonger (Kuinder in het Weststellingwerfs) gekozen. Het is een heerlijk stil watertje met mooie rietkragen. Staken geven de vaargeul aan, dit type betonning past goed in het landschap.

Staken
Rietschoven

We varen net voorbij het oude sluisje in Schoterzijl waar tijdens een drijfdepauze de gevulde koeken worden rondgedeeld.

Sluisje in Schoterzijl

Op de terugweg klaart het op. We genieten op het terras achter het huisje van een bord soep en van de zon. Omdat we morgen weer aan het werk mogen, hijsen we ons toch maar weer uit de lounche set en aanvaarden de terugtocht. We zijn net voor de avond weer afgeladen. Na een top weekeindje nog een lekker avondje thuis. De plannen voor een volgend weekeinde (Vinkeveense plassen e.o., niet verklappen) zijn al gesmeed.

In het zonnetje

Interactieve avond over het weer en weerberichten

Rond half acht zitten we woensdagavond met een leuk groepje klaar voor een theorie avond. Ons nieuwe clubhuis maakt het mogelijk dergelijke avonden in eigen accommodatie te organiseren. Volgende maand staat bijvoorbeeld EHBO op het water op het programma. Maar vanavond zaten we met koffie, thee en paaseitjes klaar voor weer en weerberichten.

Arjan van Brakel is bereid ons te onderrichten. Hij is een ervaren kajakker, zeekajakinstructeur en betrokken is bij NKZV en Peddelpraat. Hij kijkt op dagbasis naar weerkaarten en is het weer-orakel van de verenigingen waar hij vaart. Arjan heeft een interactieve presentatie voorbereid waarin hij ons gaat leren om bij tochtvoorbereiding op een gedegen manier naar de weersverwachting te kijken.

Op het water ben je namelijk erg kwetsbaar voor het weer. Je wilt niet overvallen worden door harde wind of een onweersbui. Even naar binnen om te schuilen is er voor ons niet bij op het IJmeer.

Onweer
Hierdoor willen we niet verrast worden!

Arjan blijkt een hele leuke manier van uitleggen te hebben. Door het interactieve karakter van de sessie krijgen we snel gevoel bij de materie. We leren de eerst om de weerkaarten te interpreteren. De fenomenen op de kaart en de invloed op het weer worden uitgelegd aan de hand van illustraties van de situatie in het driedimensionale vlak met weerfronten, luchtlagen, wolken en al dan niet verzadigde lucht.

De Allerheiligenvloed van 2006, die Arjan zelf in Delfzijl heeft meegemaakt, bleek prachtig studiemateriaal. Het wordt zo beeldend verteld dat je zelf onderhand natte voeten krijgt en de auto’s ziet drijven.

Weerkaart
Lijntje, pijltje, bolletje, hoge/lage druk, isobaren, ruggen en troggen….

We leren ook over de weermodellen van de verschillende weerinstituten en de factoren die van invloed zijn op nauwkeurigheid en de lengte van de termijn waarover voorspellingen kunnen worden gedaan.

Zeeweer app
Nerdy weerapp met veel meer info dan de gelikte exemplaren

Al gedurende de avond is mijn gelikte webapp ingeruild voor het meer nerdy exemplaar met kekke kaartjes. Inhoud boven vorm! En morgenochtend lekker het weerfilmpje kijken op Ziltmeteo.nl dan weten we precies waar die sneeuwvoorspelling nu opeens vandaan komt.

Wij laten ons straks niet meer verrassen door een verstopt tweede koudefrontje Arjan, bedankt!

Rondje Waterland

Alhoewel we echt geluk hebben met onze locatie en het vaarwater voor de deur, willen we er dit jaar graag nog een keer op uit. Na een oproep in de zaterdag ochtend appgroep is de groep tot acht ‘all season’ vaarders aangezwollen.

De meesten van ons zijn ruim voor half negen bij de club om op te laden. We vertrekken naar Monickendam om een rondje door Waterland te varen. Dit gebied ten noorden van Amsterdam is bekend van de mooie landerijen, lieve dorpjes en het Markermeer. Je kunt er heerlijk fietsen en wandelen. Maar het heet niet voor niets Waterland, er zijn vele sloten, vaarten en kleine meertjes waar wij vandaag eens lekker doorheen gaan peddelen.

Er is met Google Maps een prima opstap plek gevonden met een laag slootkantje om in te stappen en een parkeerterrein ervoor waar de auto’s veilig kunnen wachten op onze terugkomst. We trekken wel wat bekijk met onze winterkajakgarderobe en het zal ook niet elke dag gebeuren dat deze sloot vol ligt met kajaks.

De tocht gaat via de Ooster Ee naar Zuiderwoude waar ik het kerkje direct herken van de fietstochten. Het is bewolkt vandaag waardoor de foto’s wat karig uitvallen maar hij staat erop.

We komen onderweg nog een familie zwanen tegen, we proberen ze in deze smalle sloot alle ruimte te geven om ze rustig te houden.

Iets verder varen we langs Holysloot. Ergens langs de route zien we een aantal oude caravans staan op wat een boerencamping lijkt. Er staan wat picknickbanken en er is een lage steiger, we besluiten dat het te mooi is om voorbij te varen. Er is verder niemand, wat niet zo gek is met deze temperaturen (6°C). Deze plek lijkt ook geschikt voor een kampeertocht in het watersportseizoen. Na de oploskoffie en meegebrachte etenswaren varen we verder.

Bij het Bozenmeertje zijn er twee mogelijkheden richting Broek in Waterland. Een stinksloot en een breder vaarwater waar bij de ingang ook een wegwijzer staat, In het hele gebied staan deze groene borden om de watersporter de weg te wijzen. Onze onvolprezen navigator had de gps van de route in een app geladen en wij moesten toch echt door het smalle slootje. Halverwege word ons de weg versperd door een dammetje (op de app staat een vaste brug vermeld) waardoor we rechtsomkeert door de zwarte blubber ploegden om alsnog de borden te volgen.

Enfin, stukje verder varen we het pittoreske Broek in Waterland in met zijn Broeker grijs geschilderde houten huizen.

Het Dee brengt ons bij De Leek, waar het in de zomer een stuk drukker is. In dit gebeid zijn boten die geluid produceren verboden, wat fijn is voor de natuur en de rustzoekende watersporter. Dat je met een elektromotortje ook nog flink hart door de sloot kunt varen wordt even later bewezen door een man in een open boot. Maar verder is het super rustig.

Het laatste stukje varen we naast de N247 over de Zesstedenvaart. Even later varen we Monickendam in en na een klein historisch stukje over de Vestingsgracht varen we de Pierebaan weer op waar we de boten weer opladen. We rijden halverwege de middag het terrein van KOIJ op, een voordeel van een tochtje dicht bij huis.

Tochtje op de IJssel met Anax

Kano Op IJburg is uitgenodigd door Zutphense Kanovereniging Anax om een keer in hun vaargebied te peddelen. Deze zaterdag is het zover. Tien enthousiaste leden laden al vroeg en ook behoorlijk rap hun kajak op de trailer om naar Zutphen te vertrekken. De weersvoorspellingen zijn goed, dat wil zeggen geen regen en nauwelijks wind. Het is natuurlijk wel wat fris en vrij bewolkt.

We worden al opgewacht door Renee, Harry en Rianne van Anax met wat lekkers. We maken kennis met elkaar, laden de boten af en maken onszelf klaar voor het varen. Omdat het een ander vaargebied is dan we gewend zijn, volgt eerst nog een theorieles in het riviervaren.

Een krib is een korte stenen dam in de rivierbedding, haaks op de zomerkade om de paar honderd meter aan beide zijden van de rivier in het zomerbed aangelegd om erosie in buitenbochten tegengegaan en zo het meanderen van de rivier voorkomen. Door het water naar het midden van de rivier te dwingen, neemt daar de stroomsnelheid toe. Bij de kribben ondervindt het water weerstand, wordt het water afgeremd en de waterstand enigszins opgestuwd. Benedenstrooms van een krib ontstaat een neer of tegenstroom. Nabij het uiteinde van een krib ontstaat, afhankelijk van de stroomsnelheid in de rivier, een draaikolk.” Vrij naar Wikipedia

De stroming in de rivier wordt beïnvloed door obstakels, waterverplaatsing van boten en instromende beken. We leren in theorie hoe we daarmee moeten omgaan. Het voelt op de kant nog wat onwennig maar eenmaal een tijdje op de IJssel blijkt het ons toch goed af te gaan. Vooral dankzij de goede instructie en coaching onderweg natuurlijk maar ergens valt het ons ook wel mee, zo wild is het allemaal niet.

De registratie van onze route vertoont een kartelrandje omdat we op stroomopwaarts telkens om de kribbetjes heenvaren. Daartussenin is een stuk minder stroming. We moeten telkens ‘tegensturen’ omdat je bij de kribben anders de rivier opgeslingerd wordt. Het is een goede oefening in opkanten. Onze coaches geven aanwijzingen als we de ideale lijn niet volgen of te laat beginnen met de boogslagen en het opkanten. We moeten dicht bij de kant varen maar ook opletten dat we niet tegen de stenen klappen.

Sportvissers blijken ook een factor. Eén ervan lijkt niet voornemens de hengels even in te halen en moppert wat dat we (bijna) door zijn lijnen heen varen. De rest van de vissers is een stuk vriendelijker en houden even rekening met de stoet kajaks die voorbij komt.

We pauzeren in een inhammetje waar een riviertje de IJssel instroomt. Het is een hele toer om hier uit te stappen en de kajaks een plekje te geven waar ze niet wegdrijven of beschadigen door de stenen. Bij het langsvaren van vrachtschepen stroomt er water in de inham en moet je de lager gelegen kajaks vasthouden om ze niet te verliezen als het water er weer uitstroomt. Een van de kajaks van onze gastgevers wordt de beek in geslingerd en moet later weer worden gered. Omdat een aantal van ons afkoelt in de neopreen kleding wordt de lunch vrij abrupt weer beëindigd.

We varen nog een stukje door naar Bronkhorst. We kunnen hier wat makkelijker aan wal en kunnen de kajak in een weiland veilig stellen. De rust wordt verstoord door twee mensen die een hele optocht van honden voortdrijven. Een daarvan is nogal verbolgen over een reprimande van de boer. Volgens hem zullen wij spoedig ook verdreven worden. Het komt niet in hem op dat loslopende honden en vee geen gelukkige combinatie vormen. Hij voelt de behoefte om nog wat uitleg te geven over de omvang van zijn roedel en vertrekt dan weer.

Terugvaren gaat een stuk eenvoudiger. We hoeven niet telkens de kommetjes in maar kunnen in het midden varen waar we de meeste stroming mee hebben. Dat geeft ons een lekker duwtje in de rug. Wel ff opletten voor achteropkomende schepen maar die hebben we nagenoeg niet gezien.

We varen weer terug naar het haventje. Na het uitstappen bij een blubberig wallekantje, tillen we de kajaks weer de dijk op en het weiland over. Bij het clubgebouw aangekomen besluiten we de kajaks direct op te laden omdat het donker wordt. Daarna wordt er afgezeept en verder ingepakt. Er staat weer wat lekkers voor ons klaar. We nemen afscheid en rijden weer naar IJburg. Het is inmiddels tegen zeven uur als we in het donker de kajaks opbergen en huiswaarts gaan.

Veel dank gaat uit naar Anax voor een heerlijke dag op de IJssel. Was gezellig, tot de volgende keer bij ons!