Weekeindje Biesbosch

Een bijdrage van Carlo

Met z’n achten vertrekken we zaterdagochtend met de surfski trailer – bedankt voor het lenen! – richting Hank. Na ruim een uurtje de A2 en A27 zijn we bij de Visserhang. We laden de kajak af op het terrein van de jachthaven waar al het rollend materiaal mag overnachten. Het is dan wel geen Amsterdam maar toch een veiliger gevoel dan op het onbewaakte parkeerterrein ernaast. Het afladen en inpakken gaat verrassend geroutineerd. We hebben veel geluk met het weer, het lijkt wel lente vandaag.

Het gebied is echt prachtig en erg divers qua waterwegen. We varen afwisselend op bredere vaarwaters de zogenaamde gaten (zoals ‘het gat van Paulus’). Deze gaten verbinden de prachtige meertjes met elkaar. Zo af en toe varen we tussen het riet een opening in en komen zo in de smalle kronkelende kreken die eigenlijk alleen voor een kano geschikt zijn. Er worden onder het varen stilte momenten ingebouwd waarin we allemaal de klep even houden en genieten van de ons omringende natuur.

Op de rivieren en de meer doorgaande vaarwateren kom je vrachtvaart tegen en jachtjes. Anders dan op het IJmeer en Markermeer zien we hier weinig zeilschepen en snelvarend spul en des te meer sportvisbootjes, sloepjes en allerhande huurboten. We zien een aantal maal een blokhutboot, die verder geen beschrijving nodig heeft. Het oogt wat maf maar het concept is eigenlijk briljant: slapen én varen in je eigen hok.

Op de meren zien we grote groepen zwanen, witte ganzen (bij ons zijn ze bruin), een enkele zilverreiger, meerkoeten en futen. Soms vliegen er groepen eenden op. In de struiken, bomen en het riet is met een kijkertje vast veel meer te ontdekken in dit prachtige natuurgebied. De beloofde bevers hebben we helaas niet kunnen spotten.

We lunchen ergens onderweg op een veldje. Er vertrekt net een andere kanoclub die uit Maarseveen bij Utrecht blijkt te komen. Er is een koppel bezig met een sup en opblaaskano, dit plekje blijkt ook via de weg bereikbaar.

Onze navigator stelt nog een extra rondje voor. De camping is daarna vlakbij, als we met de klok mee rond het eiland varen hetgeen we duidelijk niet doen. We stappen tegen de avond uit aan een lange metalen drijvende stijger en tillen de boten het water uit en de dijk over. Het eerst veldje veranderd snel in een kampement.

Het is precies het type camping waar we van houden, rustig, aan het water, schoon sanitair maar verder niks te doen: lekker basic. De receptie van camping de Biesboschhoeve is bij de gelijknamige boerderij verderop. Er is niemand te vinden, maar zodra een van ons een kist met zakken brandhout opent, worden we vanuit de staldeur vermanend toegesproken: “als je niet aan de regels wilt houden kun je afscheid nemen”. De herdershond is een stuk vriendelijker en laat zich lekker aaien. Een communicatief meer ontwikkelde, naar wij aannemen, zoon komt ons vriendelijk begroeten “jullie zijn van Kano op IJburg, toch? “ Na het afhandelen van de betaling krijgen we de felbegeerde zakjes hout mee en stoken daar later in de daarvoor aanwezige halve oliedrums een lekker fik.

Er wordt allerhande voedsel bereid van zakjes astronautenvoer tot salades, wraps en gemarineerde kipvleugeltjes van de barbecue. Het is net na nieuwe maan, herfst en in dit gebied is geen lichtvervuiling dus het wordt al snel flink donker. Een paar gaan al wat vroeger op stok maar het gros van ons blijft nog even lekker bij het kampvuur hangen tot we besluiten dat het verstandig is te gaan slapen.

Het is ’s nachts flink koud, maar op een koude neus en voeten na is het goed uit te houden in de meegebrachte slaapzakken. Een toiletbezoekje levert koude voeten op, omdat je schoenen doorweekt raken van het natte gras.

We ontwaken in de dichte mist, het eiland ziet er prachtig uit. Ook de steiger die in de onzichtbaarheid verdwijnt is een plaatje.

Na koffie, ontbijt en het boeltje nat inpakken zitten we even later weer in de boten.

We besluiten de drukke vaarten te mijden en met verlichting te varen omdat je nog net de punt van de boot ziet.

De mist trekt in de loop van de ochtend weg en het wordt wederom een zonnige dag. In de slootjes krijg je af en toe te maken met een tegenligger maar de meesten varen beheerst. Ergens waar we het niet verwachten doemt een enorme rondvaartboot met vogelfreaks op, maar ook dat past prima.

We bevaren een ander deel van de Biesbosch dan gisteren. Het landschap verandert, we varen nu langs een boerderij met weides. We meren aan bij een wallekant, waar we op een grasveldje lunchen en van de zon en de langsvarende bootjes genieten.

Na de lunch varen we direct een erg nauwe kreek in die geen centimeter rechtdoor loopt. We weten uit het riet te blijven en niet tegen de omgevallen bomen te varen door elk denkbare peddelslag in te zetten. Mooi slootje om in ‘af te rijden’ voor KVA!

Aan het einde van onze tocht moeten we de vaargeul van de Spijkerboor nog even oversteken, daar is gelukkig weinig verkeer. Gisteren gaf de campingbaas aan dat het zomers wél erg druk is, onder meer met de enorme huurvloot die het gebied rijk is. We varen even later de haven alweer binnen. We klimmen een voor een op het kleine steigertje en tillen in tweetallen telkens de boten naar boven. Tegelijkertijd krijgt een grote groep jeugd naast die steiger instructies en zij varen daarna met veel gegil in grote Canadese kano’s vanaf hetzelfde steigertje weg.

Wij pakken de bagage over in de auto’s en laden de boten op. Einde middag komen we weer aan bij KOIJ. Dit tochtje smaakt weer naar meer.

Dertien November is de volgende tocht buiten ons vertrouwde vaarwater. Dan gaan we varen op de IJssel, we zijn daarvoor uitgenodigd door de kanovereniging in Zutphen. Mocht trouwens een vereniging eens met ons mee het IJmeer op willen, even een mailtje naar activiteiten@kanoopijburg.nl en we gaan een leuke dag met elkaar organiseren.