Opening strand

Zaterdag 21 mei 2022, verslag door Mery Redjopawiro

Daar gingen we dan, drie kajaks vastgesjord slepend met twee extra kajaks en een achterhoede, op weg naar het strand van IJburg voor de opening.

Wegvaren bij de club

De stemming zat er meteen goed in en er werd flink aan de biceps training gedaan. Irene deed niet onder aan Bas en zijn zoon Jack, al werd de afstand tussen hen gaandeweg wel groter. Maar dat kan ook gelegen hebben aan de hoeveelheid kletspraat natuurlijk. Eenmaal het hoekje om na de ligplaatsen van de woonboten, kregen we ons einddoel in ons vizier. Het zag duidelijk nog niet zwart van de mensen, maar een leuke entree konden we wel maken. We werden al opgewacht door Eelco, die onze plek aanwees, Marja die met de fiets toch sneller was dan wij met de boten en Hannie die al aan het suppen was.

Boten lossen, broodje naar binnen werken en hup, daar kwam Irene al aanzetten met vier enthousiaste tieners die wel eens wilden proberen te varen in zo’n grote kajak. Kleine introductie van Bas en hop daar gingen ze.

Bas geeft instructie

Mery en Marja erachteraan om ze een beetje te coachen en gerust te stellen dat ze echt niet om zouden gaan en ja, een beetje nat wordt je wel. Druk is het die middag niet geweest, gevarieerd wel. Naast de groep tieners, hadden we nog een gezin waarvan de man en daarna vrouw een eindje het water op gingen en Irene met hun kindje een eindje ging peddelen. Het kindje zat in de kuip en Irene zelf zittend op de rand van de kuip. Verder nog een Oekraïense man die er als een speer vandoor ging en niet bij te benen was (hij kwam wel terug) en nog twee toeristen waarvan we er eentje uit de ballenlijn moesten slepen.

Op het strand gaf de surfschool lessen aan belangstellenden, was de reddingsbrigade aan het eind varen en waren er activiteiten bij een aantal tenten. Leuke sfeer en erg gezellig.

Verschillende activiteiten tijdens de opening van het Strand van IJburg

De boten weer terug varen werd ook weer een avontuur. Bij de sluis naar de haven voer een grote driemaster langs onze kolonne, prachtig!

Mooie driemaster bij de sluis

Vervolgens op naar Sluis Haveneiland (volgens het bordje) die volgens de sluiswachter toch echt Betonsluis heet. Hoe verwarrend…..Het duurde even voordat de sluiswachter op het fietsje de sluis handmatig kwam openen, maar dat mocht de pret niet drukken. Moe maar voldaan kwamen we terug bij het clubhuis.

Wat een leuke middag!