Blog

De donkere avond met een flinke mist leverde een filmische atmosfeer op. De prachtige plaatjes zijn van Jimmy. Het is gelijk een oproep aan al onze clubmaatjes om ‘s winters op de woensdag mee te varen, het is vaak prachtig!

Zaterdag was er een goede opkomst voor het clubvaren. Er lag een vliesje ijs achter de steiger maar we konden gewoon varen.

We zijn naar Muiden gevaren en hebben daar op de dijk koffie /thee uit onze thermosflessen gedronken. De zonnestralen warmde ons lekker op, het was een heerlijke ochtend zo.

Bij de steiger besloten twee kajakkers te testen hoe het is om met deze temperatuur te water te raken. Uiteraard wel ingepakt in droogpakken en met voldoende hulp standby. Ik had eerder bij het strandje tijdens het uitstappen al in het water gestaan en dat was okay. Maar van de mannen begreep ik dat vooral het hoofd het flink moest afzien omdat dat natuurlijk niet in het droogpak zit. Beter niet omdonderen dus.

Met tien kajakkers vertrekken we naar Kanovereniging Zeeburg. De spareribslucht bij het afladen doet ons watertanden.

Op de Veemarkt voegen we ons bij vaarders van KVZ en een groepje uit Noord. Iemand uit de organisatie van het festival, die ook kajakt, geeft ons uitleg over het thema. We zitten op een strak schema vanwege afspraken met de organisatie, die het gemotoriseerd verkeer op de Herengracht een kwartier tegenhoudt. Omdat niet iedereen van de andere clubs het tempo aankan, laten we de Oostelijke Eilanden en het Oosterdok schieten, wat ik erg jammer vind.

Na een paar keer stoppen om de achterblijvers in te laten lopen, zijn we bij het prachtig uitgelichte Scheepvaartmuseum en de VOC replica de Amsterdam aangekomen. We varen daar onder een triomfboog door, het eerste lichtkunstwerk op de route.

Op de Nieuwe Herengracht komen we nog wat lichtobjecten tegen. Net na de Walter Süskindbrug houden we halt om in lijnformatie de drukbevaren Amstel snel over te varen. Aan de overkant wacht ons een prachtige luchttunnel waar we doorheen varen.

We peddelen de Herengracht af, maar om onduidelijke redenen volgen we niet de festivalroute. Deze route vormt een cirkel en komt via het Open Havenfront en Oosterdok weer uit bij het Scheepvaartmuseum. Op de plattegrond zie ik dat we ongeveer acht kunstwerken overslaan. Gelukkig had ik de route al gewandeld. We keren om via de Leliegracht en varen terug over de Keizersgracht.

---

Onderweg worden twee kajakkers op sleeptouw genomen. Respect voor de slepers, die hard moeten werken. Ik had echter liever gezien dat ze voor of achter het peloton bleven, nu schoten die sleepjes rücksichtslos tussen de andere boten door, waardoor je telkens een veilig heenkomen moest zoeken. Rond Roeterseiland worden we weer gesommeerd te wachten en word ik overdwars getrokken door een sleeplijn, wat bijna tot een nat pak leidde.

De route gaat via de Plantage Muidergracht en het Entrepotdok weer naar de Nieuwevaart. Een paar honderd meter voor de eindstreep zie ik een gesleept bootje ernstig zwalken en bijna omslaan, maar dat liep gelukkig goed af. We laden de boten op nadat de trailer en de koffer met spanbandjes zijn gelokaliseerd. Laat op de avond zijn we weer terug bij KOIJ.

Het is deze woensdagavond prima weer: vrijwel windstil, geen neerslag, vrij helder en koud. 🥶 Maar op de kou kun je jezelf kleden. Dus comfortabel ons pakkie en een lamp op ons hoofd varen we gedrieën richting de baai van ballast.

Almere is goed te herkennen aan alle stadse verlichting. Dat laat zich helaas slecht fotograferen met een telefoon. Net voorbij een strekdam is de ingang naar de Baai van Ballast. We zien lichten op wat voor ons nog een onbekend type schip is. Een geankerd zeilschip moet een toplicht voeren maar de hoeveelheid licht is daarvoor ongewoon. Ik denk nog aan een werkschip, niet ongewoon rond het almaar uitdijende IJburg. maar kan me niet bedenken welke werkzaamheden daar nu plaatsvinden.

Eenmaal dichterbij zien we dat het een vissersboot is. De mannen zijn net zo verbaast om ons te zien, één roept meermaals “midden in de nacht?”. We maken een kleine babbel over het geluid van een motor heen. Ze vangen brasem voor oost Europa. Hij houdt er een flinke omhoog. Ze gooien de “aanhouders” in een luik in het aangebonden ponton en de “teruggooi” donderen ze weer overboord.

Jimmy heeft een fraaie foto geschoten en zet die midden op het water al ff op de groepsapp. Ik probeer hetzelfde maar het waterdichte hoesje is ondoorschijnend geworden. Ik frummel hem er met mijn koude vinger eruit en vrees met grote vrezen dat hij even later op de bodem beland. Eenmaal teruggestopt in het zwemvest peddelen we een beetje rond en besluiten we nog even via het slootje verderop weer het IJmeer op te varen en om de volgende strekdam heen terug te keren.

Onderweg cirkelen er twee grote helicopters boven het IJmeer wat een flink kabaal geeft. We weten uiteraard niet wat er aan de hand is maar speculeren over legeroefeningen, transport van gevallen dictators etc. We weten ook de intro tune van Airwolf en Tour of Duty te herinneren en tetteren die totdat de rust is wedergekeerd.

We hebben weer super lekker gevaren. We varen in principe de winter zowel op zaterdagochtend als woensdagavond als het weer het toelaat. Vaar lekker een keertje mee, heel anders dan overdag en heerlijke break in de werkweek. Wel kleden op het weer en ‘s avonds lampje mee!

De tocht is gevaren op zondag 17 november 2024. Het verslag is van Eelco.

Geef een motorrijder de kans om een rit te maken over een bergpas met 65 haarspeldbochten, en hij gaat geheid uit zijn dak.

Geef een kanoër de kans om een tocht te maken over een smal riviertje met 65 haarspeldbochten, diverse obstakels en stevige regenbuien, en hij kijkt waarschijnlijker een stuk “zuniger”.

Toch is dat laatste wat 5 kanoërs van KV Zeeburg en KOIJ, aangevuld met 3 deelnemers van Treq Kanoreizen, hebben gedaan. Organisator Gerbrand kreeg het voor elkaar om een vergunning te bemachtigen voor een kanotocht op de Dinkel, een riviertje in een Natura 2000 gebied in Twente en alleen toegankelijk voor kanotochten van 1 september tot 1 april.

Wat een beleving! Ondanks de gure weersvoorspellingen gaafkanoweer, met een enkele bui. Geholpen door een stroming van zo’n 3 km/uur zo’n 18 km aan kronkelende beek genoten van prachtige herfstlandschappen. En hoge zandwallen in natuurgebied Het Lutterzand. En overhangende bomen waar onderdoor moest worden “getijgerd”, verstoppingen van drijfhout waar overheen moest worden “gehopt”, nauwe doorgangen die de stuurmanskunst behoorlijk op de proef stelde. Eén van de Treq-deelnemers bleek boswachter te zijn vlak bij ons vaargebied. Ze gaf veel interessante details over het traject en de omgeving.

En kent u de uitdrukking “In het zicht van de haven….”? Jawel: op enkele honderden meters van het eindpunt maakt één kano een onverhoedse beweging (ijsberg?) en lagen de twee bemanningsleden in het water. Geen paniek, de kano leeggehoosd en daarna met een nat pak weer door naar de finish. Daar snel droge kleding aan (lang leve een goede voorbereiding), de boten op de trailer en vanaf daar ging ieder zijns/haars weegs. Een geweldige kano ervaring (en heel veel foto’s) rijker.

Het exterieur en de ramen (ook binnen) van ons clubhuis zijn professioneel gereinigd door Top & Top Schoonmaak. Wij willen de broer van Dennis en zijn mensen heel hartelijk bedanken voor deze belangeloze bijdrage aan onze vereniging!

---

Deze 27 oktober wordt er uitzonderlijk lekker weer voorspeld met zon en wel 17°C. De opkomst voor het clubvaren is groot en er zijn ook een paar leden van KV Sloterplas aangehaakt, wat altijd gezellig is. Een groep relatief nieuwe leden krijgt kajaktechniektraining. De doe-het-zelf boeien voor het slalommen liggen al klaar, en er liggen ook tientallen zwanen voor de club.

Het is kalm qua wind, zo’n 2Bft ZZO, dus we varen lekker richting Pampus. Er zijn regelmatig zeilwedstrijden op dit stukje IJmeer, maar vandaag worden we getrakteerd op een overdaad aan traditionele Nederlandse zeilschepen vanwege de Muider Hardzeildagen. Het laat zich slecht fotograferen, maar het leek wel of je overal om je heen de prachtigste nautische schilderijen zag. Er wordt met verschillende klassen gevaren en we zien klippers, aken, botters, tjalken en nog veel meer. De boten hebben alle zeilen gehesen om het zuchtje wind te benutten en varen traag aan ons voorbij.

Om bij Pampus te komen peddelen we een beetje door het wedstrijdsveld, maar zonder te hinderen vanwege de lage snelheden. We kunnen beheerst manoeuvreren om uit de koers te blijven. We hebben ons opgesplitst in snellere en langzamere vaarders. De eerste groep van zes gaat aan land en legt de boten een beetje aan de kant zodat de volgende ploeg erdoor kan. Zo kunnen wij als eerste weer wegvaren. Als een razende reporter probeer ik nog wat mooie foto’s te maken, maar mijn telefoontje heeft helaas beperkingen.

We drinken ons koffietje en genieten van het najaarszonnetje. Onderwijl komt er een veer aan uit Muiden. De toeristen die meevaren krijgen door de zeilwedstrijd en het lekkere weer echt een topervaring. Ploeg twee is ook deel van het decor, en wij zijn ook geen onaantrekkelijke verschijning met onze kajakoutfits en zwemvesten.

Ik probeer ondertussen te beredeneren welke type schepen ik zie en hoe de verschillende zeilen ook alweer heten. Gelukkig weet een kajakmaat heel veel van die schepen. Termen als kits getuigt en aapje (zeil) had ik zelf niet paraat. Hij had ook prachtige verhalen over een starnakel dronken schipper en het varen op de platbodems.

Het is tijd om terug te gaan; ik heb nog een terrasbezoek in de middag gepland. Ploeg twee geniet nog even verder in de zon. Het is verrukkelijk op het IJmeer.

---

In maart 2021 komen drie KOIJ-leden op het IJmeer in nood. In de podcast serie ‘Redders op zee’ worden zij in de dubbelaflevering ‘Kajakkers in nood’ geïnterviewd over hun redding.

Luister op Spotify: deel 1, deel 2.

Lees hier hun eigen verslag van het incident terug.

Door Mery.

Op uitnodiging van Kanovereniging Zeeburg vond op zondag 29 september de grachtentocht plaats door het centrum van Amsterdam. Wat een leuke tocht, we hebben zo genoten! Je kent de stad, maar zo vanaf het water, peddelend als groep, maakt het heel bijzonder.

En niet alleen wij keken onze ogen uit, andersom was dit ook het geval: heel veel toeristen keken en fotografeerden ons. Tja, zwaaien en peddelen, beetje lastig te combineren, maar ja je wordt wel vereeuwigd in iemands fotoalbum, dus we deden ons best.

Vanuit Amsterdam oost, ging de route langs leuke plekken zoals Artis, de Amstel, de Stopera, de Munt, de Bloemenmarkt, over de Singel en doorsteken naar de Herengracht.

Die ochtend was het best rustig op het water. Weinig andere vaartuigen, het water zo goed als voor onszelf. Bij de Westergasfabriek waren we toe aan de lunch. Lekker in het zonnetje je bammetje met pindakaas eten, wat een cadeautje zo eind september.

De terugweg werd het drukker en drukker en voor we het wisten hadden we rondvaartboten achter ons en voor ons. De route ging via een stukje van het IJ, voor het Centraal station langs waar een rondvaartboot aan het inparkeren was en langs Nemo. Voorrang nemen, krijgen en door peddelen maar. Voor de een spannend, voor de ander alleen maar leuk. Het laatste stuk langs het spoor was bijkomen en ontspannen.

Terug bij de vereniging nog een gezellig bakkie thee samen ter afsluiting. In totaal was het een tocht van 17 kilometer lang. Super ervaring hoor, wij gaan vaker mee!

Verslag van PJ (Piet-Jan)

Zaterdag 28 september was het eindelijk zover. Na de succesvolle incidenten/ Wat als…?-dag van vorig jaar waren de verwachtingen weer hoog gespannen. Wat Elmar dit keer bedacht had aan incidentenscenario’s. Want dat is waar het deze dag om gaat. Het via scenario’s oefenen van mogelijke situaties die zich op het water voordoen (zonder dat je dus weet wat er gaan gebeuren) en daar met zijn allen zo goed mogelijk mee omgaan.

De dag was grootser aangepakt. De locatie was eiland ’t Hooft’, KNRM Blaricum was beschikbaar voor hulp en een ook 8 leden van KV Zeeburg namen deel aan dit evenement. Alleen het weer leek nog roet in het eten te kunnen gooien (hoewel Elmar ook daar rekening mee had gehouden).

Vanaf KOIJ vertrokken we in een groep van 7 naar ’t Hooft.’ Waar ook KV Zeeburg en KNRM naar toe kwamen. In een uitgebreide briefing werd uitgelegd wat de bedoeling was. Eerst een gezamenlijk scenario en daarna in een verdeling van 2 groepen nog meer.  Elke groep had  een begeleider (die dus wel wist wat  bedoeling was) om het geheel in de gaten te houden.

Na een uitgebreide briefing wat de bedoeling was gingen met zijn allen het water op voor het 1e scenario.  Daarna zoals aangegeven nog een aantal scenario’s in de subgroepen.
Met name het feit dat je niet weet wat er gaat gebeuren maakt dit soort oefeningen interessant.  Je moet dan immers ter plekke handelen en zorgen dat het incident toch goed afloopt.
Op het eind natuurlijk nog even de belangrijkste leermomenten met elkaar besproken.
Die van mij zijn:

• Zelf tochtleider zijn en helpen met gecompliceerde reddingsituatie gaan niet goed samen.  Je hebt dan als tochtleider geen overzicht meer. Er kan immers nog meer gebeuren dan enkel de situatie waar je mee bezig bent (zoals natuurlijk ook gebeurde).  
• Oefen met sleeplijn vast en los maken aan een boot is een. Maar het is ook zeker handig te oefenen om deze snel van je zelf los te kunnen maken.(Sleeplijnen kunnen aardig in de weg zetten als ze niet snel worden opgeborgen)
• Veel oefenen met verschillende situaties is niet alleen enorm leerzaam maar ook heel erg leuk.

Dus,  Enorm genoten en veel geleerd. Prachtige opzet van dit event. En  Elmar enorm bedankt voor het organiseren hiervan.

Evaluatie van Robert

Kajakken is een risicosport. Het is daarom goed om als club aandacht te besteden aan veiligheid. Een korte evaluatie van een deelnemer aan de incidentendag georganiseerd door de kajakverenigingen Kano op IJburg en Zeeburg in samenwerking met de KNMR.

De ervaring leert, en dat kan ik persoonlijk bevestigen, dat wanneer er een incident op het water plaatsvindt het meestal niet beperkt blijft tot die ene. De incidenten volgen elkaar in rap tempo op. Op de incidentendag doorliepen we verschillende en uiteenlopende scenario’s maar allemaal met de opbouw van meerdere incidenten tegelijkertijd of snel achtereenvolgend. Deze scenario’s zijn reëel maar als training zou er wat voor te zeggen zijn om ze op te breken in verschillende elementen en die apart te oefenen.

 In handelingen zijn er eigenlijk twee sleutelmomenten:

·      Hoe krijg je de drenkeling uit het water?

·      Hoe krijg de drenkeling aan boord van de KNMR-boot?

Ik moest bijvoorbeeld een drenkeling spelen die out was gegaan en niets meer zelf kon. Het duurde heel lang voordat men mij uit water had en daarna eenmaal terug in mijn boot (scoop op aanwijzing van de observant) lukte het eigenlijk niet om mij aan boord van de KNMR-boot te krijgen.

Het zou interessant om die zaken apart te oefenen. Hoe krijg je iemand in zijn boot die zijn benen heeft gebroken, arm uit de kom, of volledig out is gegaan? Welke aanpak werkt het beste om iemand aan boord te krijgen van een KNMR-boot die zelf kan meewerken maar ook van drenkelingen die niets meer zelf kunnen?

Een ander element om apart te oefenen is communicatie.

·      Wie en hoe neem je de leiding? Welke handelingen horen daarbij, en welke juist niet? Hoe maak je jezelf kenbaar en verstaanbaar? Wat doe je wanneer de aanvankelijke leiding wegvalt?

·      Hoe treed je in contact met de hulpdiensten? Mobiele telefoon, marifoon, noodsignalen? Wanneer gebruik je wat? Positiebepaling? Zelfredzaamheid van 30 minuten i.v.m. aanvaartijd.

Kajaklessen op een rijtje (Elmar)

De lessen uit deze dag (+ aangevuld uit andere bronnen) naar voren kwamen:

• Noodoproepen op het water via:
  • de Kustwacht 0900 0111. De Kustwacht coördineert reddingsoperaties op het water.
  • de KNRM Helpt App => gebruik de rode spoedknop. In de app kan je ook je GPS-locatie doorgeven.
  • 112
• Als kajakker ben je zeer slecht zichtbaar op het water, zeker met hoge golven en slecht weer en in het donker.
• Voor in het donker breng reflecteren materiaal aan op je boot en peddels (hoogste punt tijdens het varen) en zorg dat ook een omgekeerde boot zo te zien is.
• Reken op een aanvaartijd van meer dan een half uur.
• Voor IJburg zijn de dichtstbijzijnde KNRM reddingsstations Huizen (16km) en Marken (23km).
• Als groep ben je dus eerst ruim een half uur op jezelf aan gewezen.
• Sleepjes zijn een risico met (KNRM) boten in de buurt i.v.m. risico op overvaren sleeplijn.
• Ook losse, drijvende, sleeplijnen opbergen met motor in de buurt, om te voorkomen dat deze in de schroef of jet-aandrijving komen!
• Voorkomen om net voor of achter de KNRM boot te varen, voor wanneer deze voor op achteruit weg wil varen.
• Indien hulpverleners geen ervaring hebben met kajakkers, geef ze dan aanwijzingen. Denk bijvoorbeeld aan het legen van een zeekajak en een kajakker uit kajak met kleine kuipopening halen.
• Kajakker zoveel mogelijk aan zwemvest uit het water tillen i.p.v. optillen aan kleding of armen.
• ‘Eerst mensen dan materiaal’, dus eerst een drenkeling helpen en daarna pas zijn boot legen etc.
• Gaat de tochtleider onderuit dan neem jij de leiding over. Het gaat daarbij niet om je ego, maar om een gecoördineerde actie.
• Vaak mondt een incident uit in meerdere drenkelingen, kajakkers in nood. Stel dan iemand aan die per subgroepje de acties coördineert. En let op dat de subgroepen bij elkaar in de buurt blijven.
• Blijf op de omgeving letten (scheepvaart, afdrijven, stenen dijk etc.).
• Kajak eerst snel legen, de laatste liters pas wegpompen als de situatie onder controle is. 

Toen nog wat…

Voor de niet aanwezigen: Voor de start van een nieuwe ronde drama op het water trok iedereen een kaartje met daarop zijn rol, bijvoorbeeld “je bent tochtleider” of “je bent lekker aan het surfen en ramt de boot van de tochtleider”.  De veroorzakers van de incidenten houden hun rol vooraf stil. Als de groep op het water is gaat er aldus ‘onverwachts’ iets mis. Daarna moet de groep het ontstane incident oplossen met de middelen en ervaring die ze hebben. Deze keer konden ze daarbij ook de hulp van de KNRM inroepen.

Luut en Luca, bedankt voor jullie mede-organisatie en deskundige begeleiding.

KNRM Blaricum, super bedankt voor deze oefening en jullie goede werk in het algemeen.

Er komt mogelijk een vervolg met oefeningen met KNRM op het aan boord halen van kajakkers.

Alle deelnemers bedankt dat jullie dit aandurfden, het koude water trotseerden en met overgave jullie rollen speelden.

Elmar