Het weer in de aanloop naar het Open Kano Festival 2024 (OKF24) was niet erg best, maar vrijdag 13 september knapte het op en op zaterdag en zondag was het volop genieten. KOIJ was met 4 leden aanwezig en samen met zo’n 6 leden van KV Zeeburg was Amsterdam-Oost goed vertegenwoordigd.
Vrijdagmiddag was het inhuizen, tentje opzetten, inschrijven voor workshops, rondkijken en oude bekenden uit de OK-community begroeten.
Na meer dan 20 jaar was de organisatie overgenomen door een nieuw en jonger team, die het OKF had ondergebracht in een stichting om de continuïteit te borgen. Dat hierdoor voor het eerst inschrijfgeld moest worden betaald deed totaal niets af aan de belangstelling, die zelfs groter leek dan in 2023.
De locatie was als vanouds: Recreatiecentrum De Kluft in Ossenzijl, aan de rand van de Weerribben.
Zaterdag werden verschillende workshops gevolgd en waren er demo’s en lezingen. Daarnaast veel interessante stands, met prachtige houten handgemaakte kano’s en peddels, bijzondere kleding (ook handgemaakt), tipi-tenten met verwarming en een bijzondere sortering gevriesdroogd eten. Dat laatste is natuurlijk ook interessant voor onze kajakvaarders die trektochten ondernemen.
Zaterdagavond de traditionele lichtjestocht, gevolgd door kanodisco in het haventje.
Zondagmorgen stonden enkele bijzondere toertochten op het programma, waaronder een vroege vogels tocht en een bezoek aan een eendenkooi. En natuurlijk alle ruimte voor eigen tochten in de prachtige Weerribben.
Zondagmiddag was het inpakken, opladen en naar huis terug. Na weer een fantastisch kanoweekend!
Acht van onze kajakkers hielden afgelopen zaterdag een oogje in het zeil bij het openwaterzwemevenement ‘Rondje Pampus’. De briefing was om 7:30 uur op Pampus, dus hadden ze om 6:30 uur afgesproken bij KOIJ om die kant op te peddelen.
Zonsopkomst vanaf het water
Het weer was uitstekend, zelfs spiegelglad tijdens de heenreis, waardoor niets een geslaagde dag in de weg stond.
Aangekomen voor de briefing Boeien uitzetten
Het reguliere clubvaren ging ook door, zij het met een gezellig klein groepje. Onderweg naar Muiden zien we een nog een antieke roeiboot met witgekuifde heren die niet anders dan bij de Koninklijke vandaan moeten zijn gekomen.
Holy cow, that’s unbelievable!” 🐄
Later werden we ook getrakteerd op een Lemsteraak die door de matige wind moeite had de zeilen bol te krijgen. Aangeland op het strandje klimmen we op de dijk voor een bakkie leut met zicht op het Muiderslot aka “Amsterdam Castle”, De koeien die in het water stonden te pootjebaden hebben we maar even gefotografeerd om voorkomen dat mensen straks denken dat we hallucineren.
Op de terugweg kwamen we onze lifeguard-kameraden tegen en we versnelden om het laatste stukje samen met hen terug te varen. Gelukkig waren er geen filmwaardige reddingsacties nodig geweest.
Bij de club aangekomen laadden een paar kajakkers hun boten op voor een weekje Noorderhaaks – zo leef je het goede leven!
Er is een leuk tochtje georganiseerd voor deze zaterdag. Kortenhoef ligt op slechts 15 km van IJburg, dus als we een uurtje eerder afspreken, kunnen we rond half twee weer terug zijn, net als op een reguliere clubochtend. Er gaan uiteindelijk vijf kajaks en een tandem Canadese kano op de trailer.
Na wat omzwervingen via Ottenhome, waar we een afslag te vroeg namen, komen we aan bij een behoorlijk vol parkeerstrookje. Met dit bloedhete weer zijn er al veel mensen het water op gegaan. Wonder boven wonder vinden we een plek voor de trailer en glijden we van een hellinkje richting een mini-steiger. Er is een route met genummerde bordjes uitgezet, wat me aan een speurtocht deed denken. Ik verwachtte vragen als “op welke vlag prijkt het plompenblad?”, maar die bleven uit.
Na de Hilversumsevaart, waar we veel bruinverbrande lichamen in sloepen voorbij zagen tuffen, slaan we af richting de veenplassen. Het is een stil gebied waar gemotoriseerde bootjes verboden zijn. We komen vooral veel sups en huurcanadezen tegen. Het is afwisselend ploegen door velden met waterlelies en gele plompebladeren en slalommen door kronkelslootjes. Gewapend met kaart, gps-horloge en op de uitkijk voor de genummerde bordjes, voorkomen we dat we verdwalen.
Halverwege verdringen we een Canadees bij een rustplek en trekken we het merendeel van de kajaks aan land. Als een familie in huurkano’s aanstalten maakt om ook aan te meren, schuiven we de Canadees het riet in en maken we plaats. Een van de kinderen duikt het gore water in, waarvan we door de groene aanslag op een van de witte kano’s al hadden bedacht dat het minder slim is. Het land blijkt te drijven en geeft mee als je er op springt, het is ook flink vochtig.
Als de krentenbolletjes en aanverwanten geconsumeerd zijn, volgt deel twee van de tocht. Tegen het eindpunt is het even zoeken, maar we blijken nog onder een goed verstopt tunneltje onder een weg door te moeten naar het beginpunt van de tocht. De hoeveelheid auto’s is hier verdubbeld. We laden op en aanvaarden de terugtocht in bloedhete auto’s, een uurtje later dan voorspeld. Het was een erg leuk tochtje!
Het tweede deel van de Annemie Wolffbrug is inmiddels op de bestemming aangekomen. Het derde deel volgt komend weekeinde.
IJburg is sinds onze oprichting met drie eilanden uitgebreid, het rondje om IJburg is meegegroeid zoals in het routeboekje is te zien. We hebben de oude route ook ingetekend, we kunnen die namelijk in een afzienbare tijd weer gaan varen! ⚠️ update: navraag leert dat we pas in het voorjaar 2026 weer om het Haveneiland heen kunnen varen.
De Wim Noordhoekgracht zal straks verbinding krijgen met de IJburgbaai. Nu ligt er nog een dijklichaam tussen het Haven- en Centrumeiland. We verwachten dat de gracht wordt afgegraven zodra de Annemie Wolffbrug helemaal klaar is.
Het Baltic sea festival was weer een feest. Ik huur voor deze trip een Surfski bij Nordic kayaks. Het is een event over drie dagen. Eerste dag invaren om aan de Oostzee te wennen. Er stonden die vrijdag leuke golfjes om te linken. De race zou op zaterdag 25 mei ook in de zelfde richting zijn. De race is van Strande naar Eckernförde strand voor de 26km race. Je kan ook starten halverwege voor de 13 km race vanaf het basis kamp van de Grünwaldcamping.
De Oostzee is prachtig omdat het water een mooie blauwgroene kleur heeft.
Waar zou ik starten links of rechts in de lijn. Dacht links voor de drukte te omzeilen maar mijn instinct zij toch daar te starten omdat de race links de hoek om zou gaan. Ik zit in de kop het eerste deel. Een spannende inspannende strijd met Marco de andere Nederlandse vaarder in dit internationale deelnemers veld.
Voor de energie aanvulling heb ik een beetje honing en zeezout aan de bidon met lang rietje toegevoegd. Er is geen tijd om het banaantje te nuttigen. Ik hoor achter mij het wisselen van de peddel kant wat afgeroepen wordt. Dit is de 6 persoons van de side riggers.
Er doet van alles mee ook enkele dubbele side riggers en een paar suppers. En mijn eigen klasse de Surfski is in enkel en dubbel vertegenwoordigd.
Er zijn deze dag voor mij maar enkele golven voor de wind te pakken. Je moet de boot naar 14km per uur accelereren om ze te pakken. Dat is op een lange afstand pittig. Ik besluit energie te behouden en een staddy 12 km/uur aan te houden.
Twee paden zijn te kiezen meer naar rechts dieper en misschien hogere golven of links directere weg en misschien op de kant opstuwende golven. De zon schijnt gelukkig heb ik voor een korte broek en enkel shirt gekozen. Ik moet af en toe wat water met mijn hand in mijn nek splashen om verder te koelen zo warm wordt het. Door de verschillende start tijden van de verschillende klassen en afstanden komt het veld redelijk tegelijkertijd aan. Ik pers er nog de laatste krachten uit. De teller staat op 27.5 km. Ik eindig 1 minuut achter Marco en word 12e overall bij de surfski’s.
Mijn auto is naar de finish gereden door mijn grootste supporter van deze dag mijn vriendin Izabella. Die ook wat plaatjes heeft geschoten.
Er zijn maarliefst 20 aanmeldingen vandaag voor ‘EHBO en natte oefeningen’. De beginnerscursus wordt hiermee afgesloten maar er is woensdagavond nog een moment voor wie het weekeinde niet in de gelegenheid is. Het is voor zowel nieuwe als bestaande leden belangrijk om de veiligheidsmaatregelen goed te oefenen al moet ik eerlijk bekennen dat ik er niet altijd even veel zin in heb. Zwemmen is best leuk maar dan wel ergens in kraakhelder blauw zeewater, rond een tropisch eiland.
We beginnen binnen. Anke praat ons eerst bij over de verdrinkingsstatistieken. Zij weet als arts haarfijn uit te leggen wat er gebeurt bij onderkoeling en oververhitting. En belangrijker nog wat we er tegen kunnen doen, hoe we de symptomen herkennen en hoe we moeten handelen als het aan de hand is. Het is een betrokken groep die aan Ankes lippen gekluisterd is. We gaan het nog even hebben over kleding en veiligheidsmaterialen die wij als ervaren kajakkers altijd wel mee hebben. We trekken de spulletjes later even te voorschijn om de nieuwer leden een indruk te geven. Op de laptop zien we heel duidelijke instructies rond stabiele zijligging, de isolatie deken en reanimatie. Met de eerste twee gaan we buiten oefenen.
In drietallen gaan we serieus aan de slag. Het inpakken van elkaar als een braadkip in folie en enkele wel heel theatrale lotus slachtoffers zorgt voor de funfactor.
Hierna worden we in twee groepen verdeeld en voorzien van instructeurs. Voor de beginnersgroep is het allereerst belangrijk om het omslaan, spatzijl losmaken en beheerst uit de boot komen te oefenen. Het geeft je vertrouwen en helpt om paniek bij een onvrijwillige plonspartij te voorkomen. Ze oefenen ook met een geassisteerde redding waarbij als je de aanwijzingen van de redder opvolgt, snel weer in de boot zit.
De anderen oefenen veel met zelfreddingen die niet bij iedereen lekker gaan. Ikzelf trek de boot om of kuiken je eroverheen. Het lijkt slim om YouTube even te raadplegen en binnenkort nog één sessie te plannen. Het laat wel weer zien waarom het belangrijk is om bij elkaar te blijven om groot water.
Maandag 17 juni | Haarlemse Kano Vereniging, Haarlem
Het is een schitterende dag vandaag. Een beetje te warm gekleed, ik voorzie een hitteberoerte, laden we onze vier kajaks op en rijden we naar Haarlem. Er staan zo’n dertig kajakkers klaar voor een prachtige route over de Spaarne en de Haarlemse grachten. Het is een zeer gevarieerde tour met veel te zien aan de kant. Een aanrader, Haarlem verdient een plek op de tochtenkalender!
Ik raak achterop. Ik ben druk bezig met fotograferen, zit gezellig te kletsen en laat me weer afleiden door alles wat beweegt. Door de mooie avond zijn veel mensen heerlijk aan het sporten, chillen, vissen, fietsen, suppen, varen en wandelen.
Na 10 km zijn we weer terug. De kantine heeft een lijstje hangen met versnaperingen tegen vooroorlogse prijzen, waaronder bitterballen en friet. Uit een gesprek onderweg blijkt al dat het clubvaren bij HKV altijd in de kantine eindigt. Omdat het de 50e keer is, krijgen we hier een toespraak en een prachtig t-shirt.
Omdat we morgen geen trailerchauffeur hebben, gaan onze boten over naar een trailer van De Zwetplassers. Daar zijn we morgen te gast, we houden je op de hoogte…
Dinsdag 18 juni | De Zwetplassers, Wormer
Praktisch alles wat we qua kano-uitrusting bij ons hadden, was aangeschaft in Wormer. Vandaag staat er een vaartocht op het programma. Het eerste deel gaat over de Poel en het Zwet, waar we nog even de ruimte hebben. We worden weliswaar ingehaald door team testosteron in K1-achtige kajaks met uitstekende knieën, maar we varen lekker mee in de voorhoede.
Afgezien van een eenmalige kudde koeien, is het qua vee nogal schaars in dit “grootste weideveengebied van Europa”. Tot plotseling PJ en Irene een zijtak in varen om lama’s/alpaca’s (het juiste antwoord naar postbus 51) te fotograferen. Ze zijn telkens verdwenen, maar na geduldig wachten is bovenstaande foto een feit.
We moeten vaart maken, anders moeten we zelf onze weg vinden in dit labyrint. Maar even verderop zie ik het fluorescerende gele zwemvest, waar ik net nog mee heb zitten praten, weer. De lokale bevolking draagt trouwens bijna geen zwemvesten. Het zwarte slib in die sloten lijkt me inderdaad een groter gevaar dan die paar centimeter water.
We bukken nog 30 keer voor die hele lage bruggetjes en slalommen door de velden met waterlelies, die ’s avonds sluiten waardoor we geen bloem hebben gezien! We varen rond de bebouwde kom van Wormer en na verloop van tijd komen we uit bij de plas waar we zijn gestart.
Morgen bij ons. Vergeet je zwemvest niet!
Woensdag 19 juni | Kano op IJburg, Amsterdam
Na maanden van voorbereiding is de Kano Avond Vierdaagse eindelijk bij Kano Op IJburg.
De verkeersregelaar/voorzitter leidt het parkeren in goede banen, ons terrein veranderd in een ‘trailerpark’. Het gastvrijheidsteam staat klaar om alle deelnemers te verwelkomen. Er zijn hartje zomer zelfs spekulaasbrokken geregeld, kosten nog moeite zijn gespaard.
Inmiddels is iedereen ingeschreven, omgekleed en liggen er tientallen kajaks in het water. De Kooijers worden ingedeeld als voor-, tussen-, midden-, boven-, onder- en achtervaarders en aan onze gasten voorgesteld. Na de laatste stichtelijk woorden mag de vloot van tochtleider Irene uitvaren.
Het voor ons bekende rondje Zeeburg was voor de rest natuurlijk helemaal nieuw. Het Sluishuis heeft indruk achtergelaten, en ik geloof dat de rest ook wel in orde was. In ieder geval hebben we geen klachten ontvangen. Ik wacht nog op de definitieve administratieve gegevens, maar we hebben de indruk dat zeker 95% van de deelnemers weer veilig is teruggekomen. Wij vonden het zelf wel een geslaagde avond.
Een aantal verenigingen hebben interesse getoond om eens terug te komen en dan het IJmeer op te gaan. Pampus sprak ook tot de verbeelding. Ik heb nog even gewezen op het route boek waar ze ideeën kunnen opdoen voor een leuk tochtje. Wijzelf zijn ook door diverse verenigingen uitgenodigd om mee te varen, dus houd de app en de agenda goed in de gaten! 😀
Donderdag 20 juni | Quo -Vadis, Zaandam
Op deze helaas alweer laatste avond komen de kanoclubs aan en herkennen we de meeste mensen en club trailers. Nieuw voor mij is de schattige kruising tussen Jack Russel en Teckel die al in de cockpit mee gevoerd wordt voordat we te water gaan, dit blijkt ook zijn plekje tijdens de vaartocht.
We varen we om klokslag zeven weg, steken de Zaan over en gaan in zuidelijk richting naar de Mallegatsluis. Dat betekent dat we vandaag niet naar de molentjes gaan kijken maar in een ander gebied gaan varen.
De sluiswachter van vandaag is lid van Qua Vadis en springt pas op de fiets, zodra de laatste kajakker de Zaan op vaart. Het schutten is knus maar we passen er goed in met z’n allen. Een mevrouw met professioneel ogende fotografie spulletjes staat met statief en lange lens op de sluisdeur dus ik heb voor de zekerheid maar ff gelachen. Mochten we die foto’s nog krijgen dan krijg je onze voorkant ook te zien, tot dan zul je het hiermee moeten doen.
We varen op de Mallegatsloot door Koog aan de Zaan en over de Gouw de Polder Westzaan in. Aan het eind komen we door Westzaner-Overtoom, een stukje van het lintdorp dat deze polder doorsnijdt. We varen over de Reef en de Mallegatsloot het sluisje binnen waar de voorhoede geduldig wacht tot de laatste binnen is.
Eenmaal bij de club aangekomen begint het afmelden, omkleden en opladen. Maar laten we de 3e helft niet vergeten. Er staat hier een heuse bierpomp, hetgeen ik samen met de bitterballen van Haarlem op de volgende ALV ter stemming ga brengen🍺.
Week 25 van 2025 heb ik de vierdaagse met koeienletters op de kalender genoteerd. KOIJ is er de 51 keer zeker weer bij.
