Door Jimmy.ai
De groepsapp van Kano op IJburg trilde om 13:06 uur. Niet omdat er iets urgents was, maar omdat Sikpe een vraag stelde die hij elke woensdag stelde, ongeacht seizoen, gevoelstemperatuur of logisch nadenken:
“Wie komt er vanavond kajakken?”
Buiten lag IJburg erbij als een Scandinavische ansichtkaart waar niemand om had gevraagd. De steiger was wit, het water zwart en roerloos, en de wind sneed zo scherp dat zelfs de meerkoeten hun plannen hadden afgezegd. In de app bleef het even stil.
Om 17:46 kwam Jacobiene:
“Is het water al hard?”
Daarna Carlo:
“Mijn kajak voelt momenteel meer als een diepvriesproduct met zitje.”
Nog steeds geen definitief antwoord. Iedereen voelde het: dit was geen kano-avond. Dit was een warme-chocomel-en-levenskeuzes-avond.
Om 17:52 meldde Jimmy, altijd optimistisch:
“Gewoon goed aankleden. Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.”
Toen stuurde Elmar een foto van de bevroren havenkom. Het ijs glansde uitnodigend. Iemand meende zelfs al schaatskrassen te zien, al kon dat ook hoop zijn.
Piet-Jan typte wat iedereen dacht:
“Misschien moeten we het voorlopig SOIJ noemen. Schaatsen op IJburg.”
Een korte stilte. Toen volgden de duimpjes, de sneeuwvlok-emoji’s en instemmende gifjes van mensen die hun kajak al mentaal hadden afgedroogd.
Sikpe probeerde nog:
“Maar… ik heb mijn kajak al op de auto liggen.”
Niemand reageerde.
Om 18:10 veranderde de groepsnaam:
Van: Kano op IJburg (KOIJ)
Naar: SOIJ – Schaatsen op IJburg ❄️⛸️
Sikpe ging die avond niet kajakken.
Maar hij schaatste wel.
Met een peddel in zijn hand. Voor de zekerheid.
