Zaterdag: clubvaren. Op de app stonden zo weinig inschrijvingen dat je zou denken dat iedereen een winterslaap had ingezet. Zelfs de belofte van oliebollen na afloop trok geen hordes enthousiastelingen over de streep. Uiteindelijk waren we met vijf – een select gezelschap van winterdiehards.

De fietstocht naar de club was al een avontuur op zich: gladde wegen, sketchy bochten, en het gevoel dat je elk moment een pirouette kon maken. Eenmaal aangekomen bleek de sneeuw een onverwachte bonus. Je kon je kajak als sleetje naar de steiger trekken. Bij mij liet dat een oranje spoor achter – blijkbaar vond mijn boot het ook spannend.
Op het water gingen we met een slakkengangetje. Twee zwanen keken ons aan alsof ze wilden zeggen: “Serieus? In dit weer?” Maar wij hadden een missie. Even de baai in, en daar – tussen de kale bomen – zaten twee zeearenden. Vogelaars staan daar soms uren te turen vanaf de dijk zonder iets te zien, en wij hadden gewoon dik geluk. Toen ze een stukje gingen vliegen, zagen we ze in volle glorie. Magisch.

Ondertussen begon de kou zijn werk te doen. De neopreenbrigade kreeg het koud, terwijl ik in mijn droogpak heerlijk zat – op mijn gezicht na, dat voelde als een bevroren pizza. Onze bonte verzameling mutsen en petten maakte duidelijk: in de winter gaat alle schaamte overboord. De kouwkleunen wilden gas erop, Muiden aantikken en snel terug. Ik zat intussen klem in de kuip door winterkilo’s en lagen kleding. Volgens mijn berekeningen heb ik een jaar nodig om weer op een gezond gewicht te komen. Dus: of afvallen, of een boot met XL-kuip.

De lucht werd dreigend, alsof er elk moment een piratenschip uit kon komen. Toen begon het te “snagelen” – een mix van sneeuw en hagel, korrels maar niet hard. We concludeerden dat de Eskimo’s hier vast een woord voor hebben. Het bleef even liggen op het water, maar smolt snel weg. Gelukkig maar, want met ijs gaan we schaatsen, niet kajakken.

Terug bij IJburg lag er een pak sneeuw op de steiger. Na het opruimen van de boten en het uitpellen van lagen kleding, zaten we aan koffie, thee en – jawel – de beloofde oliebollen. Vanaf maandag begint het dieet. Echt.


